Indonesië kent een grondwettelijke vrijheid van godsdienst en een breed scala aan godsdiensten. Voor de grootste religies wordt op belangrijke dagen vrij gegeven. Zo was er weer eens een vrije dag op maandag. Mijn vrouw werkt vrijdagmorgen thuis en heeft daarna vrij. Lang weekend voor de boeg. Mooie gelegenheid voor een korte vakantie op Bali. Daar woont een zus van mijn vrouw en mijn dochter zou ook komen, uit Jakarta. Zij heeft op Bali operaties ondergaan en had een controle-afspraak. Mijn dochter vond het leuk om de tickets en het hotel te regelen. Zij wilde per trein en boot. Daar was ik op tegen, ik ken die boten en heb weinig vertrouwen in die oude schuiten. “Ik betaal sowieso het ticket en je gaat per vliegtuig, punt”. Een week voor vertrek was een boot gezonken. Mijn dochter begreep mijn paniek. Donderdag startten de voorbereidingen. Boodschappen halen, onze lokale specialiteiten bereiden. Je gelooft het niet, uiteraard honden- en, omdat het erg pittig gekruid is, rattenvlees. Familie was op de hoogte en ook zij kwamen met cadeaus en etenswaren voor hun zus en tante. Alles inpakken, tot mijn verbazing hadden we nog gewicht over. Vliegmaatschappijen zijn tegenwoordig erg kritisch op overgewicht. Ons hondje leek de bui al zien hangen, hij was erg nerveus. Dag later, vrijdag, gepland 03.00 uur op pad. Het werd 03.15 uur, ons hondje bleef bij de auto en wilde niet naar binnen. Om 04.15 uur kwamen we bij het vliegveld aan. Meteen inchecken, we waren de laatsten, en het vliegtuig in. Op tijd vertrokken, rond 07.00 uur, 10 minuten te vroeg, aangekomen.

Onze dochter zou ons komen ophalen. Wij wachtten binnen in de aankomsthal, zij stond buiten. Meteen door naar mijn schoonzus. Vorig jaar waren we er al eens geweest, dus ik kende de weg een beetje. Na een half uur dacht ik: We zijn er bijna. Na nog eens een half uur dacht ik hetzelfde en nog een half uur later, waren we er eindelijk. Alle cadeaus uitgepakt en even een dutje gedaan. In de namiddag ons hotel opgezocht. Een oomzegger en een oomzegster brachten ons. Met zijn vijven een restaurant opgezocht. Goed gegeten en gedronken. Ik had een milkshake besteld. De serveerster kwam met een enorm breed glas met, naar ik dacht, mijn milkshake. Ik zag niet dat het twéé glazen waren, met iets met een vergelijkbare kleur als ik verwachtte dat mijn milkshake had. Teleurstelling en gelach.

Simon van der Gulik