Preek op 24-12-2014, Kerstnacht, diaken Eelke Ligthart,

Preek op 24-12-2014, Kerstnacht, diaken Eelke Ligthart,

openingswoord

Dierbare mede gelovigen, De afgelopen vier zondagen, de Adventstijd, hebben we kunnen toeleven naar Kerstmis, de geboorte van de Heer. Ik hoop dat we allemaal daar wat tijd voor hebben kunnen nemen. Eens na te denken, zoals ons werd gevraagd door de evangelisten, over de weg die we gaan in ons leven. Om ons om te keren, te bekeren, af te zien van verkeerde en vervelende dingen in ons leven.
Vanacht vieren we dat Jezus in de kribbe is gelegd. Hij is ons in handen gegeven en de vraag is hoe gaan we om met het kind, met het Licht dat ons wordt aangereikt. Jesaja spreekt over een volk dat in het duiste wandelt, maar een helder Licht ziet.

Vandaag komt Jezus naar ons toe, Zijn Licht komt onder ons, om ons te verlichten. Laten we Jezus in geloof en met open armen ontvangen.

preek

Vandaag horen we dat herders wordt gewezen op een kind dat is geboren in hun stal. Schuilplaats voor schapen. Een klein schepseltje in wat luiers. In hun harde bestaan leren ze vechten om te overleven, om het hoofd boven water te houden, maar nu wordt er niet gevochten maar geknuffeld. De dagelijkse zaken komen dicht bij een pas geboren kind, ze worden geraakt.

Wij zijn gauw geneigd om grote zaken en onze kinderen gescheiden te houden.Het openbare leven en het prive leven los van elkaar te zien. Maar toch leren we hier om met grote zaken om te gaan zoals je met een kind omgaat. De liefde die we voor kinderen kunnen en moeten opbrengen moet ook in het openbare leven verder worden gedragen. Liefde uitdragen, zorgen voor, in een klas met ongedurige leerlingen, ouderen die zorg nodig hebben, iedereen spreekt er over. Zorgen dat er een kaars brand, dat het Licht van Christus ook in ons straalt. Muziek en zang zodat het een feest wordt in ons hart en in de wereld om ons heen.

Vandaag vieren we Kerstavond en een kind wordt ons gegeven, ons in handen gelegd. Een kind wordt ons toevertrouwd. Een beeld van een kind dat ons is gegeven, een verhaal van twee duizend geleden. Ook nu zeggen mensen, gelovige mensen, “ik moet er iets mee” met die zoon van God die in onze wereld is gekomen, die ons in handen is gegeven. Hij is in onze wereld gekomen en Hij laat ons niet los. Anderen zullen zeggen ach het is een mooi romantisch feest, maar met dat kind……..?

Zijn wij bereid dat kind, die Jezus in onze armen te nemen en te zeggen hier ga ik mee verder of is het hinderlijk, weten we niet wat we moeten zeggen. Is Hij voor ons iemand geworden uit lang vervlogen tijden en doorkruist Hij soms ons drukke bestaan?

Kind ons gegeven, wij moeten er iets mee. Vanavond treffen we elkaar en we komen God tegen in het kind in de stal. God heeft ons hier bij elkaar gebracht. Hij laat ons ook niet los, ook al zien en voelen we dat soms niet.

Maar toch, deze nacht is Hij gekomen, een Kind als een helder licht. De herders zagen Hem als eerste en wisten door de engelen dat er iets bijzonders was gebeurt. Eenvoudige mensen die nauwkeurig toezien dat er geen schaap verloren gaat. Zij gaan met hun schapen op weg naar dat kind vol toekomst, vol belofte. Dat zoeken ook wij in alle nederigheid, de eenvoud en de ongecompliceerde manier van leven. En dan doet leeftijd er niet toe.

Ieder jaar opnieuw kerstmis, de geboorte van Jezus , de komst van het Licht in de wereld. Hij is toevertrouwd aan Jozef en Maria, toevertrouwd aan mensenhanden. Maar wat hebben mensen met hem gedaan. Uiteindelijk ten prooi gevallen aan diezelfde mensenhanden. Het werd te moeilijk voor mensen en het kind was ten dode opgeschreven. Maar toch heeft zijn leven ons leven beïnvloed, anders gemaakt. Zijn licht in de wereld schijnt nog steeds, Hij wordt ons nog steeds in onze handen gelegd, letterlijk. Hij komt bij ons, in ons in de H. eucharistie. Hij is daarmee een onuitwisbaar voorbeeld geworden, door zijn liefde voor ons. Hij is vanavond opnieuw een aansporing voor ons, voor onze handen om te doen wat Hij gedaan heeft: Het kleine groot maken, het zwakke sterk, het bedreigde redden, het donker licht en het schijnbaar dode levend maken. En dan diep in jezelf voelen en weten: Hier is God en weten dat je er mag zijn, met al onze gebreken en onhebbelijkheden. Iedere mens is in tel.

Een God met u, een God met ons. Die God met ons daar in de kribbe verandert de wereld niet zonder ons. Niet de kleine wereld om ons heen (hier in huis) en niet de grote wereld die ons toch al dat machteloze gevoel geeft. God verandert de wereld niet zonder ons. Wij moeten veranderen, omkeren , ons bekeren. Het Kind Jezus in ons toelaten. Dan kunnen we ontdekken wat de eigenlijke macht is. Hij toont Zijn macht door dicht bij ons te komen staan in ons leven zodat we het leven aan kunnen. Overal waar wij met onze onmacht gaan staan naast de ander, overal waar wij opkomen voor onrecht, daar zullen we ervaren dat het kind Jezus met ons meegaat op de soms moeilijke weg door het leven. Zo worden we mensen naar Gods welbehagen en kunnen we soms zomaar zingen. God heeft ons in Zijn hand, laten wij onze handen openen om het nieuw geboren kind Jezus opnieuw in ons leven toe te laten.
Wij wensen u een Zalig Kerstmis. Amen.

Dionysiusparochie