Preek op 01-12-2013, 1e zondag van de advent, jaar A, pastoor Frank Domen

Preek op 01-12-2013, 1e zondag van de advent, jaar A, pastoor Frank Domen

CRÈCHE

openingswoord

Lieve medeparochianen, allemaal van harte welkom op deze eerste zondag van de advent.

De stal staat er weer. Maar Jozef en Maria zijn nog in geen velden of wegen te bekennen. Zij zijn nog niet eens vertrokken.

Wij gaan wel alvast op pad. De adventskrans hangt er weer. Vier kaarsen als teken voor de vier stappen, die wij samen gaan zetten. Want daar gaat het om. De adventskrans is niet een soort telraam, een soort primitieve kalender om te zien welke zondag wij hebben. De eerste kaars is een eerste lichtpunt op onze levensweg. Die eerste kaars is een verwijzing naar het evangelie van vandaag. Als wij proberen te leven zoals het evangelie ons voorhoudt, zal het lichter worden in ons leven. En als wij die stap vier keer zetten, zal het zó licht in ons zijn, dat God strakjes, met kerstmis, mens zal kunnen worden, niet in een stal, maar in ons hart.

De adventstijd, broeders en zusters, is een tijd van voorbereiding. Het is eigenlijk de bedoeling, dat wij ons geloof altijd bewust proberen te beleven, dat wij alles zo bewust mogelijk doen, ook ons gewone dagelijkse werk, maar in deze heilige voorbereidingstijd worden wij opgeroepen om nog meer dan anders waakzaam te zijn, om met nog meer aandacht en verlangen uit te zien naar de komst van de Heer.

Mag ik onze koster vragen om de eerste kaars aan te steken. Beginnen wij aan deze heilige tijd. Gebruiken wij haar goed. Dan zal het “Zalig Kerstmis” dat wij elkaar strakjes toewensen niet enkel een woord van dode letters zijn, maar een levende werkelijkheid. Dan zullen wij Gods vrede, door de engelen verkondigd, ervaren in ons hart.

openingsgebed

Laat ons bidden. God, onze Vader, van U zijn de eeuwen en de tijden, de dagen en de nachten. Laat niet toe dat wij leven alsof wij niets meer te verwachten hebben. Wek in ons hart een heilzame onrust omwille van het uur waarop uw Zoon zal wederkomen, Jezus Christus, onze Heer. Die met U leeft en heerst … . Amen.

kinderwoorddienst

preek

Broeders en zusters, de adventstijd is een tijd van waakzaamheid. Het is een tijd om onszelf eens wakker te laten schudden en onszelf eens bewust af te vragen: Waarvoor staan wij? Waarvoor leven wij? Leven wij nog wel of laten wij ons leven, zoals dat ging in de dagen van Noach? Die mensen, zegt het evangelie van vandaag, leefden van eten en drinken, van opstaan en slapen gaan. Zij leefden het ritme van elke dag met als afwisseling af en toe een of ander feest.

In de tijd van Noach lieten de mensen zich meezuigen door de sleur van het dagelijkse leven, maar, zegt de heilige Schrift, Noach was anders als de anderen. Hij bleef een rechtschapen leven leiden. Hij voelde het ook, die zuigkracht van zijn tijd, van zijn omgeving. Hij maakte dezelfde alledaagse dingen mee, met dit verschil, dat hij zijn hart niet verloor aan die dingen. Hij bleef zijn leven richten naar de geboden van de Heer.

Het evangelie zegt: “Dan zullen er twee op de akker zijn, de een wordt meegenomen en de ander achtergelaten”.

De huidige situatie is niet veel anders. De mensen zien hetzelfde om zich heen gebeuren. Zij zien hetzelfde journaal, lezen dezelfde berichten in de krant, maar de een wordt er in zijn hart door geraakt en komt in actie. En een ander blijft koud en onverschillig. De een laat zich door de nood van mensen aanspreken. De ander laat alles onbewogen aan zich voorbijgaan. De een zet zich in voor een stukje welzijnszorg, voor ontwikkelingshulp. De ander gaat er aan voorbij met de opmerking: Dat is een taak voor de overheid. De een leest een oproep in het parochieblad om mee te helpen en vraagt zich af: Zou ik daar niet een beetje tijd voor kunnen vrijmaken? Als ik het niet doe, wie doet het dan wel? De ander leest dezelfde oproep en denkt: Dat gaat zonder mij ook wel door.

Let jij op de noden van je medemensen…
of graas jij maar door…

Ook weten wij allemaal wel, dat de kloof tussen arm en rijk onrechtvaardig is, dat wij moeten groeien naar een meer menselijke samenleving voor iedereen. Onze huidige paus, Franciscus, spreekt er om de haverklap over en handelt er ook naar. Maar er zijn mensen, die er alleen maar over praten en die menen, dat anderen het maar moeten regelen. Anderen beginnen met zelf werk te maken van wat zij in hun eigen leefomgeving kunnen doen. Zij trekken zich de nood echt aan.

Zo worden wij allemaal uitgenodigd om andere mensen te helpen: mensen, die niet zo mobiel zijn; mensen, die een woordje troost nodig hebben. Wij worden uitgenodigd om te bemiddelen tussen mensen, die in onmin leven met elkaar, om vrede te brengen, om in deze adventstijd eens wat extra te bidden.

Gaan wij op de uitnodiging van God in? Gaan wij wat extra’s doen? Of blijven wij gewoon thuis zitten? Laten wij het weer kerstmis worden door gewoon de klok verder te laten tikken en onze kerstinkopen te doen? Wie een stap zet, misschien als eerste, kan in de wereld, de eigen leefwereld, op termijn, een grote verandering teweegbrengen.

De adventstijd stelt ons een vraag: Hoeveel spanning en verwachting zit er nog in je leven? Hoeveel idealen en dromen heb je nog? Is jouw leven meer dan opstaan, eten, naar school of naar je werk gaan, ‘s avonds de t.v. aanzetten, wat drinken en snoepen en na het programma slaperig naar bed gaan? Maak je je alleen bezorgd om je eten, je huis, je auto, je geld, je hobby’s en je sport?

De adventstijd roept ons op om ons hart te verheffen, om ons los te maken van een verkeerde zorgeloosheid, van afstomping. Richten wij onze ogen op de komst van de Heer, zodat de Dag des Oordeels ons niet onverwacht overvalt, zoals de volksgenoten van Noach onverhoeds werden overvallen door de zondvloed.

Broeders en zusters, beleven wij deze tijd heel bewust. Wij zullen straks met kerstmis zingen van vrede op aarde. Werken wij dan nu al aan deze vrede, in ons hart, thuis, op ons werk, overal waar wij komen. Maken wij ons los van de gewone bezigheden. Bereiden wij ons goed voor op de kerst. Ik wens jullie een vruchtbare voorbereiding toe!

Dionysiusparochie