Openingswoord

Broeders en zusters, wij zijn vandaag weer samengekomen, op deze tweede zondag van Advent, de tweede kaars is aangestoken. Advent is een tijd van verwachting en groei.

Wij horen straks hoe uit de oude stronk van Jesse een nieuwe twijg zal ontspruiten: een teken, dat God altijd nieuw leven wekt, zelfs waar wij het niet meer verwachten. Daarom willen wij onze harten openen en de paden van ons leven rechtmaken. Wij verlangen ernaar dat Gods wijsheid, vrede en rechtvaardigheid onder ons zichtbaar worden.

Laten wij met elkaar deze heilige Mis beginnen in het vertrouwen, dat de Heer komt en ons uitnodigt tot een bekering, die vrucht draagt.

Openingsgebed

Laat ons bidden. God, Gij roept uw volk op de paden recht te maken en de weg te effenen voor uw komst. Wij vragen U: laat onze bekering vrucht dragen; maak ons waakzaam en vol ijver opdat uw Rijk zou komen. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon … Amen.

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek

1. Advent: een tijd die ons wakker schudt

Lieve medeparochianen, de Advent, een tijd, die ons wakker schudt. Niet om simpelweg kerstvoorbereidingen te gaan treffen, maar om ons hart klaar te maken voor de komst van de Heer – zijn komst in deze wereld en zijn komst aan het einde van ons leven.

Vandaag houden zowel de apostel Paulus als Johannes de Doper ons een weg voor: een weg van bekering, van verandering, van actieve hoop. Want wij verlangen ernaar, dat wij, met ons hele gezin, onze familie, en allen die ons dierbaar zijn, ooit samen binnengaan in het eeuwige Koninkrijk van God.

2. De Schrift als bron van volharding, troost en hoop

Paulus zegt ons, dat alles wat geschreven staat, geschreven is om ons te leren volharden. Wij worden deel van de grote geschiedenis van God met zijn volk. Telkens weer zien wij hoe Hij trouw blijft en hoe mensen opnieuw mogen beginnen.

Daarom lezen wij de Schrift niet als oude verhalen, maar als richtingaanwijzers voor ons leven nú. Uit die woorden groeien volharding en vertroosting, en zij geven ons hoop – niet de oppervlakkige hoop, dat alles vanzelf wel goed komt, maar de vaste zekerheid, dat God ons draagt, dat Hij ons verandert en zijn beloften waarmaakt.

3. Eensgezindheid: samen op weg naar Christus

In diezelfde geest vraagt Paulus om eensgezindheid: dat wij samen God verheerlijken, als uit één mond. Dat betekent niet, dat wij allemaal hetzelfde moeten denken of voelen, maar wél dat wij in dezelfde richting zoeken: Jezus Christus. Wanneer wij naar Hem kijken, leren wij elkaar te aanvaarden zoals Hij ons heeft aanvaard. En dat is een radicale opdracht. Het evangelie begint namelijk niet met: “Zorg dat anderen zich bekeren,” maar met: “Bekeer jíj je.” Wij kunnen alleen licht voor anderen zijn wanneer wij dat zelfde licht zoeken.

4. Johannes de Doper: de stem die de waarheid zegt

Daarmee komen wij bij Johannes de Doper – de man van de woestijn, de man van de radicale eerlijkheid. Zijn stem klinkt hard, maar zij is de stem van de liefde. Hij zegt niet wat wij graag willen horen, maar wat wij nodig hébben om te horen. “Bekeert je, want het Koninkrijk der hemelen is nabij.”

Die nabijheid van God vraagt een antwoord. Advent is geen passief wachten; het is actief voorbereiden, het is stenen wegruimen, opdat God bij ons kan binnenkomen.

5. Vruchten die passen bij bekering

Johannes spreekt over het afleggen van oude gewoontes, van trots, van zelfgenoegzaamheid. Hij roept de Farizeeën en Sadduceeën op om niet te vertrouwen op afkomst of traditie alleen.

Ook wij worden vandaag aangeraakt door zijn woorden. Ook voor ons is het niet voldoende, dat wij katholiek zijn, dat wij gelovig zijn opgevoed, dat wij hier in de Mis zitten. Christus nodigt ons elke dag opnieuw uit om vrucht te dragen – vruchten, die zichtbaar worden in ons dagelijks leven: geduld, vergevingsgezindheid, eerlijkheid, vrijgevigheid, liefde binnen ons gezin, respect voor elkaar in onze parochie, vrede in onze woorden en daden.

6. De bijl aan de wortel: een wake-upcall van liefde

Wij horen Johannes zeggen, dat de bijl al aan de wortel ligt. Dat klinkt dreigend, maar het is in werkelijkheid een wake-upcall. God neemt ons leven serieus; Hij wil, dat het vruchtbaar wordt. Niet dat Hij ons onder druk wil zetten, maar Hij vindt ons oneindig veel waard en wil dat ons leven iets moois wordt.

De boom zonder vrucht wordt niet omgehakt uit straf, maar omdat hij zijn doel en schoonheid verloren heeft. God wil dat wij leven, werkelijk leven, en dat anderen door ons heen hetzelfde leven ontvangen.

7. De komst van Christus: vuur dat zuivert en nieuw maakt

Johannes wijst verder naar Degene, die komt, die sterker is, die ons zal dopen met de Heilige Geest en met vuur. Dat vuur is geen vernietiging, maar zuivering: het vuur, dat het onzuivere in ons wegbrandt, het vuur, dat onze ziel doet gloeien van liefde.

Wie zich door de Geest laat aanraken, gaat anders spreken, anders kijken, anders handelen. Wij hebben dat vuur nodig in ons gezin, in onze familie, op school en op het werk: het vuur, dat ons leert vergeven, het vuur, dat ons weer samenbrengt wanneer wij elkaar kwijtgeraakt zijn, het vuur, dat muren afbreekt, die wij misschien wel zelf gebouwd hebben.

8. Onze bekering verandert de wereld

En Jezus komt niet alleen om ons persoonlijk te vernieuwen, Paulus zegt, dat Jezus gekomen is opdat alle mensen God zouden verheerlijken. Het Rijk van God is breed, universeel. Onze bekering is dus nooit alleen maar iets tussen God en onszelf. Wanneer wij veranderen, verandert er iets in de wereld. Wanneer wij vrede brengen in kleine situaties, wordt de wereld ietsje minder donker. Wanneer wij anderen aanvaarden, zoals Jezus ons aanvaard heeft, ontstaat er een ruimte waarin God kan ademen.

9. Heilige keuzes voor een heilige tijd

Daarom is de Adventstijd een tijd van heilige keuzes. Wij kunnen besluiten minder te klagen en meer te danken. Minder te oordelen en meer te luisteren. Minder te nemen en meer te geven. Wij kunnen momenten inlassen voor persoonlijk gebed, het evangelie lezen, samen als gezin stil worden. Wij kunnen werken aan verzoening, juist nu. Elke stap, die wij zetten, hoe klein ook, bereidt de weg van de Heer.

10. Slot: laten wij de weg effenen voor de Heer

Beste medeparochianen, laten wij deze Advent gebruiken om ons hart te openen voor de stem in de woestijn. Laten wij vrucht dragen, die past bij bekering. En laten wij leven vanuit de hoop, die Paulus ons aanreikt: de hoop, dat Christus gekomen is voor alle mensen, voor onze gezinnen, voor onze families, opdat wij inderdaad eens samen mogen binnengaan in het eeuwige Koninkrijk van God. Amen.