Ter voorbereiding van de viering van zondag 13-06-2021

Ter voorbereiding van de viering van zondag 13-06-2021

Uit de verhandeling van de heilige martelaar Cyprianus, bisschop van Carthago (†258), over het gebed des Heren

Het gebed moge uit een nederig hart voortkomen

Wanneer wij bidden, staan we voor Gods aangezicht. Daarom moeten we proberen rustig en eerbiedig te spreken en ook in onze houding God te behagen. Wie het aan ontzag ontbreekt, bidt druk en luid; wie eerbied heeft, kalm en bescheiden.

De Heer heeft ons geleerd te bidden op afgezonderde en verborgen plaatsen, in onze binnenkamers. Wij geloven dat God overal is, allen hoort en ziet, en in zijn volle majesteit zelfs op afgelegen en verborgen plaatsen komt. Er staat immers geschreven: ‘Ik ben geen God op één plaats, overal ben ik God. Nergens kan een mens zich verbergen zonder dat Ik hem zie. Hemel en aarde zijn vol van Mij’ (Jer. 23, 23-24), en elders: ‘Overal geven Gods ogen acht op kwaden en goeden’ (Spr. 15, 3).

Ook wanneer wij als broeders en zusters samenkomen om met Gods priester het goddelijk offer te vieren, behoren wij ons eerbiedig en bescheiden te gedragen en niet te bidden met een ordeloze of galmende woordenstroom.

God luistert niet naar onze woorden maar naar ons hart. Men behoeft Hem niet luid toe te spreken, want Hij ziet en doorgrondt onze gedachten. Daarom kon de Heer zeggen: ‘Waarom denkt gij kwaad bij uzelf?’ (Mt. 9, 4), en: ‘Alle kerken zullen weten dat Ik het ben die nieren en harten doorgrondt’ (Apok. 2, 23a).

Wij zien in het eerste boek Koningen dat Hanna die een beeld van de kerk is, dit alles in acht neemt. Zij brengt haar verlangen niet met luide woorden bij God, maar bidt in het geheim van haar hart, stil en zonder woorden. Wat zij bad, bleef verborgen, maar haar geloof was duidelijk. Zij sprak niet met haar stem maar met haar hart, wetend dat God haar hoorde, en verkreeg wat zij wenste omdat zij het in geloof had gevraagd. De heilige Schrift vertelt het met deze woorden: ‘Zij sprak in haar binnenste, haar lippen bewogen, maar haar stem was niet hoorbaar en toch heeft God haar verhoord’ (1 Sam. 1, 13). In een van de psalmen staat: spreekt in uw hart en zwijgt (vgl. Ps. 4, 5b). De heilige Geest leert hetzelfde ook door bemiddeling van de profeet: in de geest moet men U aanbidden, Heer (vgl. Bar. 6, 5b).

Wie bidden wil, geliefde broeders en zusters, moet bedenken hoe de tollenaar bad, toen hij tegelijk met een Farizeeër in de tempel was (vgl. Lc. 18, 9-14). Terwijl deze met zichzelf ingenomen was, hief de tollenaar zijn ogen en handen beschroomd ten hemel en klopte zich op de borst, beleed de daar verborgen zonden en smeekte Gods barmhartigheid af. Hij hoopte niet zijn heil te verkrijgen, omdat hij onschuldig zou zijn – niemand is immers onschuldig – maar beleed nederig zijn zonden, en Hij die de nederigen genade schenkt, verhoorde zijn gebed.

Laat ons bedenken hoe wij voor het aanschijn van God zelf en van zijn engelen staan; laat ons zo het psalmgebed verrichten dat onze geest in overeenstemming is met onze stem.

Laat ons beseffen dat wij niet verhoord zullen worden door veel woorden te gebruiken, maar door te bidden met een zuiver hart en met tranen van rouwmoedigheid.

Laat ons zo het psalmgebed verrichten dat onze geest in overeenstemming is met onze stem.