Openingswoord

Lieve medeparochianen, welkom. Vandaag komen wij samen rond Jezus, de Dienaar, die door de Vader is gezonden. In Hem zijn wij allemaal uitgekozen, gedoopt met de Heilige Geest en geroepen om met onze talenten anderen te dienen.

De profeet Jesaja vertelt, dat Gods Dienaar een licht voor alle volken zal zijn, zodat Gods redding tot aan de grenzen van de aarde komt. Dat klinkt groot, maar het begint dichtbij: in hoe wij geloven, bidden en leven.

Vandaag willen wij dat licht ontvangen én doorgeven. Zo mogen wij Kerk zijn: niet alleen voor onszelf, maar ook voor elkaar en voor de wereld.

Laten we de Mis met veel liefde en dankbaarheid, met eerbied en aandacht meevieren.

Openingsgebed

Laat ons bidden. God, onze Vader, in uw Zoon, Jezus Christus, hebt Gij ons allen uitverkoren en met uw heilige Geest gedoopt. Vernieuw in ons en in geheel uw kerk de geest van dienstbaarheid, die wij in Jezus, uw Dienaar, hebben leren kennen. Maak ons tot een licht voor allen, opdat uw heil tot de grenzen der aarde mag gaan. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon … Amen.

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek

Vandaag horen we twee teksten, die eenvoudig klinken, maar eigenlijk een enorme lading hebben. Paulus groet ons met “genade en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus”. En Johannes de Doper wijst naar Jezus en zegt: “Zie het Lam Gods, dat wegneemt de zonden van de wereld.” Het horen van deze woorden kan voor sommige mensen een sleur zijn geworden, maar als wij ons hart er oprecht voor openen, kunnen ze ons leven veranderen.

1. Genade en vrede: hoe begint Kerk-zijn?

Paulus begint niet met verwijten, niet met waarschuwingen en kritiek, maar met genade en vrede. Zo begint ook ons geloof: niet met schuldgevoel of druk, maar met een geschenk. Wij zijn “geroepen heiligen”, zegt Paulus. Dat klinkt groot, maar het betekent eenvoudig: God roept ons bij onze naam en zegt: Ik wil, dat jij met Mij leeft. Dat begint al bij je doop, en het stopt nooit. Het is een roeping, die meegroeit met je leven, met je keuzes, je vragen, je dromen, zelfs met je fouten.

Als katholieken kunnen we ons afvragen: wat betekent dat concreet? In onze tijd worden we eerder gedefinieerd door wat we doen en hebben, hoe we presteren: op het werk of cijfers op school, hoe fit en druk we zijn. Maar Paulus zegt, dat wij bepaald worden door Gods roep: jij hoort bij Jezus. Jij bent geheiligd, niet omdat jij zo heilig bent, maar omdat Hij je apart heeft gezet voor iets goeds. Alleen dat al kan ons rust geven.

De wereld leeft in hoge snelheid. De actualiteit levert elke dag nieuwe zorgen op: oorlogen, klimaatstress, polarisatie, het gevoel dat niets meer zeker is. En toch begint Paulus met “vrede”. Niet vrede als “het komt wel goed”, maar vrede als “God heeft jou in de hand”. Dat is iets heel anders.

2. Zie: kijken en herkennen

Dan het evangelie. Johannes de Doper ziet Jezus en zegt: “Zie, het Lam Gods.” In het geloof begint alles met kijken: herkennen wie Jezus is. En dat is minder vanzelfsprekend dan we denken. Jezus liep vroeger gewoon tussen de mensen door. Geen lichtkrans boven zijn hoofd, geen engelenkoor, dat voortdurend zong. Je moest Hem herkennen als Lam Gods, als Zoon van God – terwijl Hij eruitzag als een gewone man.

En dat is nog steeds zo. Vandaag komt Jezus niet lopend over het kerkplein voorbij. Hij komt in mensen, gebeurtenissen, keuzes, kansen om goed te doen, momenten, dat we geraakt worden, Hij komt hier in Woord en Sacrament. Maar herkennen we Hem? Of zijn we soms zo bezig met andere zaken, dat we Hem missen?

Johannes is een getuige. Hij wijst en zegt: dáár is Hij! Dat missen we nu soms: mensen, die durven wijzen en getuigen: Jezus leeft, en het maakt verschil. Geloven is niet alleen iets voor jezelf; het is ook iets om te delen. Niet als reclame, maar als uitnodiging.

3. Het Lam Gods: zacht en toch krachtig

Waarom noemt Johannes Jezus “het Lam”? Een lam is lief, maar zwak, heeft geen wapens en tanden om te vechten. In een wereld, die draait op macht, prestaties en zelfpromotie lijkt een lam verloren. En toch is dat Gods manier. Jezus vecht … met liefde. Niet door anderen te vernietigen, maar door zichzelf te geven.

Wij leven in een samenleving, die denkt, dat veranderingen komen door harde taal, door het winnen van discussies, door anderen te overtroeven. Maar Jezus verandert mensen … door te dienen. En dat is precies wat Paulus in de tweede lezing benoemt: wij zijn geheiligd … om Jezus te volgen. Dat betekent: we kiezen voor de weg van het Lam: zachtmoedig, dienend, verzoenend.

4. Die de zonden van de wereld wegneemt

Maar dan komt het grootste: Jezus neemt “de zonden van de wereld” weg. Niet: de fouten van vroeger of de privézonden van een paar mensen, nee, van de hele wereld. Dat betekent: alles wat kapotmaakt – geweld, jaloezie, haat, machtspelletjes, wanhoop, verslaving, leugens, zelfhaat, het gevoel, dat je leven geen betekenis heeft … Hij neemt het weg … als je je aan Hem toevertrouwt.

Als mensen van 2026 herkennen we dat waarschijnlijk wel. We worden aangespoord om ‘het beste uit onszelf te halen”. Denk aan de druk van perfectie. De angst om niet te voldoen. De neiging je af te sluiten, jezelf met anderen te vergelijken, cynisch te worden, omdat je denkt, dat niets meer echt is. Dat zijn zonden in onze tijd: niet alleen verkeerde daden, maar krachten, die je naar beneden trekken. Jezus neemt deze lasten weg door liefde, door vergeving, door een nieuw begin.

5. Het getuigenis van Johannes en ons getuigenis

Johannes zegt twee keer: “Ik kende Hem niet.” Dat is opvallend. Jezus is immers zijn neef! Maar hij kende Hem niet … als Lam Gods, als Zoon van God, als Degene, die de heilige Geest geeft. Dat besef komt pas als de Geest neerdaalt. Zo is dat ook bij ons. We kennen Jezus van catechese, van thuis, van de kerk. En op een bepaald moment kan de boodschap opeens binnenkomen. Dan weet je: Hij lééft, Hij spréékt, Hij ráákt ons.

Dat moment kan komen in de liturgie, in gebed, bij de heilige Communie, in een mooi gesprek, tijdens een parochie-avond, in de stilte, of midden in de chaos van werk of school. Het komt vaak anders dan je plant.

En dan worden wij, net als Johannes, getuigen. En dat heeft de Kerk vandaag de dag hard nodig: ouderen én jongeren, die met liefde en geduld durven zeggen, dat geloof geen hobby is, maar leven; dat Jezus niet alleen geschiedenis is, maar ook en vooral toekomst; dat genade en vrede geen clichés zijn, maar levensruimte bieden.

6. Concreet & uitdagend

Wat betekent dat praktisch?
1. Wij kunnen vrede brengen waar spanning is: op het werk of op school, bij familie en vrienden.
2. Wij kunnen zacht zijn in een harde wereld.
3. Wij kunnen anderen verheffen in plaats van hen neerhalen.
4. Wij kunnen vergeven, terwijl wrok makkelijker lijkt.
5. Wij kunnen delen, terwijl hamsteren normaler lijkt.
6. Wij kunnen bidden, terwijl haast de norm is.
7. Wij kunnen woorden van hoop spreken, terwijl cynisme de mode is.

In de actualiteit zien we genoeg redenen om te denken, dat al dit moois erg naïef is: oorlogen, nepnieuws, politieke spanningen, klimaatdebatten, een samenleving, die steeds sneller polariseert. Maar juist daarom heeft de wereld getuigen van het Lam nodig. Geen schreeuwers, maar dienaren. Geen influencers, maar getuigen van vrede.

7. Slot

Vandaag zegt Paulus: “Genade en vrede.” Vandaag zegt Johannes: “Zie, het Lam Gods.” Als wij deze twee woorden samen houden, worden wij Kerk. Dan mogen wij Jezus zien, volgen, ontvangen en doorgeven. Dat is onze taak, onze roeping en ook onze vreugde. Amen.