Openingswoord

Beste medegelovigen, welkom, fijn, dat jullie er weer zijn!

Vandaag krijgen we een Bijbeltekst voorgeschoteld, die misschien wat somber klinkt: “Alles is ijdelheid,” zegt Prediker. Oftewel: uiteindelijk is alles leeg en vluchtig.

Prediker stelt een scherpe vraag: Wat hebben jullie eraan om keihard te werken, soms zo hard, dat het ten koste gaat van jullie eigen gezondheid of nog erger: ten koste van jullie relaties, wat hebben jullie eraan als jullie er geen echte rust of vreugde in vinden?

Misschien herkennen we dat wel: altijd druk, veel afspraken, altijd moeten presteren. Maar diep vanbinnen kunnen we het gevoel krijgen: is dit het nou?

We willen vandaag aan God iets bijzonders vragen: geen geld of succes, maar wijsheid. En niet zomaar wijsheid, maar de kostbare parel van het evangelie – het Koninkrijk van Jezus. Iets wat niet voorbijgaat. Iets wat wél echt zin geeft aan ons leven.

Misschien is vandaag wel hét moment om opnieuw te kiezen. Om ons leven niet meer te vullen met oppervlakkige dingen, maar met wat blijvend is. Dat is waar bekering over gaat: onze koers durven verleggen.

Laten we daarom deze heilige Mis samen vieren met een open hart. Want God kent ons bij naam, en Hij wil ons iets geven dat meer waard is dan goud.

Openingsgebed

Laat ons bidden. God, Gij ziet de toekomst en Gij voorziet in wat wij nodig hebben. Gij kent ons bij naam en Gij zorgt voor ons, altijd. Wij vragen U om de wijsheid, die meer is dan goud, om de schat, die niet vergaat, om de kostbare parel van het evangelie, het Koninkrijk van uw Zoon, Jezus Christus, onze Heer. Die met U leeft en heerst …

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek

Broeders en zusters, vrienden, we leven in een wereld, die voortdurend tegen ons zegt: “Verzamel! Bewijs jezelf! Zorg, dat je iets hebt om te laten zien!” Onze samenleving leert ons al jong, dat het leven draait om succes, geld, vrienden, status, bezit – dat het gaat om groter, sneller en meer. We worden ermee overspoeld, elke dag. Maar vandaag houdt Jezus ons een spiegel voor, een die ons uitdaagt.

In het evangelie horen we over een man, die alles had: een enorme oogst, volle schuren, een plan voor zijn toekomst. En toch zegt God: “Dwaas! Nog deze nacht komt men je leven opeisen.”

Dát is de schok van dit evangelie. Dát is de uitnodiging tot bekering. Want Jezus zegt: “Zó gaat het met iemand, die schatten vergaart voor zichzelf, maar niet rijk is bij God.” En dat raakt. Want wij herkennen ons in die man. Ook wij bouwen schuren. Alleen noemen wij ze anders: bankrekening, reputatie, een mooi huis en een auto, een YouTube-kanaal of Spotify met lange afspeellijsten, een agenda, die vol staat met plannen.

Maar Jezus vraagt: waar is God in dat alles!?

Niet rijk in spullen, maar rijk in God

Het probleem van de rijke man is niet, dat hij succesvol is. Succes op zich is niet verkeerd. Werken, bouwen, sparen, plannen – het zijn allemaal goede dingen. Het probleem is dat onze vriend in het evangelie alleen voor zichzelf leeft. Hij zegt: “Ik zal mijn schuren afbreken en grotere bouwen … en dan zal ik tegen mijzelf zeggen: Man, geniet ervan!” Geen woord over anderen. Geen gebed. Geen dankbaarheid. Geen vraag: “Heer, wat wilt U dat ik doe met wat ik ontvangen heb?”

Zijn fout is dat hij leeft alsof hij zelf de eigenaar is van alles – terwijl we in werkelijkheid alleen maar rentmeesters zijn van wat God ons toevertrouwt.

En dus stelt Jezus ons vandaag de vraag: Waar leven jullie voor!? Waar zijn jullie rijk in!?

Paulus daagt ons uit: Leg de oude mens af!

In de tweede lezing, uit de brief aan de Kolossenzen, legt Paulus de vinger op dezelfde zere plek. Hij zegt: “Zoekt wat boven is … zint op het hemelse, niet op het aardse.” En dan komt hij met een duidelijke oproep: “Maakt radicaal een einde aan immorele praktijken … begeerlijkheid en hebzucht, die gelijk staat met afgoderij.”

Dat is confronterend. Want het betekent, dat wij eerlijk moeten kijken naar ons eigen leven. Waar draait het bij ons om? Leven wij, christenen, werkelijk als nieuwe mensen – of houden we stiekem hier en daar nog een beetje vast aan de oude patronen, de oude verlangens, zeg maar: de vleespotten van Egypte?

Paulus zegt, dat wij een leven met Christus moeten leiden. Niet alleen op zondag, niet alleen in mooie momenten, maar in alles. Bekering is geen éénmalige ervaring – het is een manier van leven. Het is de keuze om elke dag opnieuw te zeggen: “Ik wil Jezus Christus volgen. Ik wil leven zoals Hij.” Ook als dat moeilijk is. Ook als het soms tegen de stroom in gaat.

Bekering is: opnieuw beginnen

Gelukkig is er ook hoop. Bekering klinkt soms zwaar, als een streng woord. Maar in werkelijkheid is het een uitnodiging tot vrijheid. Jezus zegt vandaag niet alleen: “Pas op voor hebzucht,” maar ook: “Wees rijk bij God.” En Paulus zegt niet alleen: “Doe de oude mens weg,” maar ook: “Bekleed je met de nieuwe mens.”

Met andere woorden: God gelooft in ons. Hij ziet wie wij ten diepste kunnen zijn. Hij nodigt ons uit om onszelf niet langer te definiëren door wat we hebben of doen, maar door wie we in Hem mogen zijn: zonen en dochters van de allerhoogste God, geroepen tot liefde, barmhartigheid, vrede, vreugde.

Dat is echte rijkdom. Dat is de kostbare parel, waarover Jezus in andere passages in het evangelie spreekt. Dat is het Koninkrijk van God in ons midden.

Wat betekent dit concreet?

Wat betekent dat concreet, rijk zijn bij God? Dat wij leren om te geven in plaats van alleen te verzamelen. Dat we ons inzetten voor anderen, niet alleen voor onszelf. Dat we niet langer leven voor luxe of populariteit, maar voor liefde en waarheid.

Misschien betekent het voor ons, dat we eerlijk worden over onze verslaving aan status. Dat we afrekenen met hebzucht, jaloezie of oppervlakkigheid. Misschien betekent het, dat we iemand vergeven. Of eindelijk stoppen met liegen tegen onszelf, onszelf voor de gek te houden. Misschien betekent het, dat we onze ogen openen voor mensen om ons heen, die het moeilijk hebben – die onze tijd, onze aandacht, onze inzet nodig hebben.

Bekering is niet vaag of zweverig. Het is radicaal en concreet. Het is keuzes maken. Richting kiezen. De oude mens afleggen – en de nieuwe mens aantrekken. Niet uit eigen kracht, maar samen met Christus, die ons roept en bekrachtigt.

Jezus of de schuren?

Broeders en zusters, vrienden, vandaag staan wij op een kruispunt. Jezus stelt ons voor een keus: bouwen wij grotere schuren – of bouwen wij mee aan het Koninkrijk van God? Leven wij voor onszelf – of laten wij Christus leven in ons?

De dood van de rijke man in het evangelie kwam onverwacht. Net als in ons eigen leven: niemand kent dag en uur. Maar juist dat maakt deze dag, deze heilige Mis, dit moment, zo kostbaar. Want wij kunnen nú kiezen. Wij kunnen nú nog veranderen. Wij kunnen nú zeggen: “Heer, ik wil U volgen. Ik wil rijk zijn in U.”

Slot: Christus, alles in allen

Paulus eindigt zijn brief met de woorden: “Daar is alleen Christus: alles in allen.” Wat een krachtige zin. Als wij werkelijk gaan leven in Christus, dan vervagen de grenzen tussen mensen. Dan verdwijnen labels als Jood of Griek, rijk of arm, populair of onbekend, succesvol of zoekend. Dan zijn wij allemaal één in Hem.

Willen wij dat? Willen wij samen die weg gaan?

Laten we dan niet langer dromen van grotere schuren. Laten we bouwen aan iets dat blijft: geloof, hoop en liefde. Want wat we opslaan, raken we kwijt. Wat we weggeven, blijft voor eeuwig. Amen.