Openingswoord

Broeders en zusters, welkom. Wij zijn hier weer samengekomen rond de verrezen Heer, die zijn Kerk doet groeien en leven geeft.

Waar mensen samenkomen, gaat het niet altijd vanzelf goed: er kunnen spanningen ontstaan en verschillen, vragen in ons opkomen.

Maar dan wijst God ons op een weg vooruit. Hij roept mensen om te dienen, om te bidden, om zijn woord levend te houden.

Vragen wij Hem daarom, dat Hij ons hart opent voor het geloof, ons leert elkaar lief te hebben, en dat Hij nieuwe leerlingen roept.

Laten wij nu eerlijk naar onszelf kijken en samen bidden om vergeving voor die keren, dat wij misschien helemaal niet zo blij waren met nieuwe mensen, niet uit onwil, maar uit onzekerheid, omdat we bijvoorbeeld bang waren het vertrouwde te verliezen.

Openingsgebed

Laat ons bidden. God, Gij opent de poort van het geloof voor alle volken van alle tijden. Wij vragen U: roep ook in deze tijd mensen, die zich wijden aan het gebed en de bediening van het woord. Vermeerder het aantal leerlingen, die van harte geloven in uw Zoon en elkaar liefhebben, zoals Hij ons bevolen heeft, Jezus Christus, onze Heer. Die met U leeft en heerst …

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek

“Eén waarheid te midden van vele stemmen”

Broeders en zusters, wij leven in een tijd waarin overal stemmen klinken, meningen, ideeën, overtuigingen. Soms spreken die elkaar zo tegen, dat het moeilijk wordt om nog te weten wat waar is en wat niet, en waar wij ons aan kunnen en moeten vasthouden.

Gelukkig horen wij vandaag het woord van Jezus, die ook tot ons zegt: Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Dat is geen mening naast andere, niet één van de vele opties, maar een Persoon, die zichzelf aan ons geeft als waarheid, als richting, als het leven zelf.

Geen idee, maar een Persoon

Wij zoeken soms naar waarheid alsof het een theorie is, die wij moeten begrijpen, een systeem, dat wij moeten doorgronden, maar Jezus zegt niet: “Ik geef jullie de waarheid,” Hij zegt: “Ik bén de waarheid.” Je bent een man of je bent een vrouw. Dat is ook ons diepste wezen. Deels bepaalt dat wie je bent en hoe je leeft. Welnu, Jezus Christus is – o.a. – waarheid. Dat is zijn diepste wezen. En dat verandert alles, want de echte waarheid is dan niet iets abstracts, maar Iemand, die wij kunnen ontmoeten, een Persoon met wie wij kunnen leven, iemand die ons leidt, stap voor stap, ook wanneer wijzelf soms het overzicht missen. De waarheid is altijd bij ons.

Wij staan dus weleens voor keuzes waarin wij niet zo goed weten wat juist is, bijvoorbeeld wanneer wij op het werk merken – bij onszelf óf bij collega’s – dat eerlijk zijn niet altijd het gemakkelijkste pad is, en dan voelen wij die spanning tussen meedoen aan het kwade of trouw blijven aan wat goed is. Dan laat Jezus zien, dat waarheid niet alleen bestaat uit een reeks woorden, maar een weg is, die wij kunnen gaan, ook als dat moed vraagt.

Gebouwd op de levende steen

Vandaag noemt de apostel Petrus Jezus de levende steen. Als wij de kerk verlaten via de hoofdingang zit er aan de linkerkant een witte steen met daarop vermeld het bouwjaar van de kerk – 1963 – en meer naar rechts zit een veel grotere witte steen, de hoeksteen, dat is een symbool voor Jezus Christus. Die enorme steen houdt alle stenen overeind. Hij houdt de gemeenschap bij elkaar.

En wij worden uitgenodigd om zelf ook levende stenen te worden, samen opgebouwd tot een geestelijk huis. Dat betekent, dat ons geloof geen privékwestie is, maar iets dat ons samenbrengt en verbindt, ons een plaats geeft in een groter geheel, het Huis waarin God woont.

En dat huis wordt niet gebouwd op wisselende meningen of op wat op dit moment populair is, maar op Christus zelf, die Hoeksteen die blijft, ook wanneer alles om ons heen verandert, ook wanneer wij zelf soms wankelen.

Twijfel mag er zijn

In het evangelie horen wij Thomas, die zegt: “Heer, wij weten niet waar Gij heengaat.” En Filippus vraagt: “Toon ons de Vader.” Dat zijn geen momenten van zwakheid, maar eerlijke vragen, die de ruimte krijgen. Jezus wijst hen ook niet af, Hij neemt hen mee, Hij trekt hen naar zich toe.

Ook wij hebben onze vragen, onze momenten van onzekerheid. Jezus wil ons daar graag ontmoeten, niet door alles meteen op te lossen, maar door zichzelf te geven als de weg, zodat wij verder kunnen gaan, steen voor steen, stap voor stap.

De waarheid die richting geeft

Wanneer Jezus zegt, dat Hij de weg is, betekent dat, dat wij niet alleen maar moeten weten wat waar is en wat niet, maar dat wij mogen leven vanuit die waarheid, dat wij keuzes maken, die bij Hem passen, dat wij ons laten vormen door zijn woorden en zijn daden.

Wij merken bijvoorbeeld hoe gemakkelijk het is om iemand, die ons irriteert te negeren of iemand die anders is buiten te sluiten. Er groeit echter iets nieuws als wij ervoor kiezen om zo iemand wél aan te spreken, wél te luisteren, wél ruimte te geven. Dan wordt die waarheid van Christus in onze manier van leven zichtbaar.

Uit de duisternis naar het licht

De apostel Petrus zegt, dat wij uit de duisternis geroepen zijn naar het wonderbare licht van God. Dat is geen beeld van vroeger, van zo’n ouderwets bidprentje, maar iets dat vandaag gebeurt, telkens wanneer wij ons richten op Christus, iedere keer dat wij ervoor kiezen om Hem te volgen.

Dat goddelijke licht is gelukkig niet verblindend, maar verhelderend. Het laat zien wie wij zijn. Petrus schreef: wij zijn een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, mensen, die niet alleen voor zichzelf leven, maar die geroepen zijn om Gods liefde in deze wereld zichtbaar te maken.

De Eucharistie: leven vanuit de waarheid

En midden in dat alles staat de heilige Eucharistie centraal. Christus geeft er zichzelf aan ons, niet als idee, maar als werkelijkheid, als Persoon, als voedsel voor ons leven, als kracht om zijn weg te gaan.

Hier ontvangen wij niet zomaar iets, maar Iemand, en dat verandert ons, het vormt ons, het bouwt ons op als levende stenen, zodat wij steeds meer gaan lijken op Hem, die wij ontvangen.

Leven als getuigen

Jezus zegt, dat wie in Hem gelooft, zijn werken zal doen, en zelfs grotere, en dat klinkt groots, maar het begint heel eenvoudig: door te leven vanuit Hem, door ons te laten dragen door zijn waarheid, door erop te vertrouwen dat Hij ons leidt.

Vrijdagavond heb ik met een paar jongeren even opgezocht wat het betekent, dat wij grotere werken dan Jezus Christus zullen doen!? Het bleek opvallend eenvoudig te verklaren: Jezus verkondigde het Koninkrijk alleen binnen de grenzen van Israël; wij doen dat inmiddels over heel de wereld.

Zo wordt ons leven een getuigenis, geen luid verhaal, maar een stille kracht, zichtbaar in hoe wij spreken, hoe wij omgaan met anderen, hoe wij trouw blijven en liefhebben.

Op weg met Christus

Zo gaan wij samen verder, broeders en zusters. Wel mét Jezus Christus bij ons als de waarheid, maar toch niet met alle antwoorden op vragen van mensen. Hij is bij ons. En dat is genoeg, méér dan genoeg, want wie zich aan Hem toevertrouwt, bouwt op een fundament dat blijft, en vindt een leven, dat steeds opnieuw openbreekt naar licht en hoop. Amen.