Overweging op 02-01-2026 in de tehuizen, Openbaring des Heren, Jannie Ligthart

Overweging op 02-01-2026 in de tehuizen, Openbaring des Heren, Jannie Ligthart

Openingswoord

Beste medegelovigen, welkom in deze Woord- en Communieviering. Het is fijn om weer bij elkaar te zijn. We zijn met elkaar verbonden door ons geloof in Jezus Christus, in ons geloof in God, die alleen maar liefde is.

We vieren dit weekend de “Openbaring van de Heer”. Dat betekent, dat God zich, door de geboorte van zijn Zoon Jezus, bekent maakt aan alle mensen, aan de hele wereld.

We horen in het Evangelie het bekende verhaal van de wijzen. Er wordt niet gesproken over koningen, hun aantal of hun leeftijd. Het gaat niet om historische personages, maar om mensen van alle leeftijden uit de toen bekende delen van de aarde.

Het verhaal kunnen we ook op onszelf toepassen. Voor mijzelf vind ik het gegeven belangrijk, dat ze een diep verlangen in zichzelf volgden, en bleven volgen.

Toen ze bij de plaats aankwamen waar de ster bleef staan, en ze hun doel bereikt hadden, werden ze vervuld van overgrote vreugde. Ze gingen naar binnen, zagen er het Kind met zijn moeder Maria, en op hun knieën neervallend betuigden zij het hun hulde. “Diepe vreugde en verering” worden in deze zin weerspiegeld.

Misschien kunnen we ons door die drie wijzen laten aansteken. Als we bedenken, dat zij alleen op basis van zeer vage informatie, door nieuwsgierigheid en een verlangen, op weg zijn gegaan, om gehoor te geven aan een beetje informatie, en een vermoeden, dan kunnen wij, omdat we Gods Woord gehoord hebben, zeker op weg blijven gaan in een verlangen naar Jezus aanwezigheid in ons leven.

Omdat we nog vaak tekortschieten in ons naleven van Jezus’ voorbeeld, willen we dit belijden aan God en elkaar, om de heilige Communie waardig te kunnen ontvangen. Daartoe bidden we samen de schuldbelijdenis.

Overweging

Dierbare medegelovigen, lieve medemens, in de lezing van vandaag gaat het over mensen, die in de stand van de sterren lezen, dat er iets bijzonders aan de hand moet zijn. Het zijn de drie koningen, die geleid door een ster, op weg zijn gegaan naar het Kerstkind. De drie koningen, Melchior, Caspar en Baltasar, laten alles achter om de ster, oftewel, een stem in hun hart te volgen.

Het is een schitterend verhaal, waarbij mensen met een eenvoudig geloof en een gebrekkige wetenschap álles achter zich laten om zich in het onbekende te storten.

Op kamelen, ploeterend door de eindeloze woestijn, beeld van de beproevingen, die de mens in zijn leven meemaakt. Ze gaan over de bergen van Juda, beeld van de moeilijkheden waar je als een berg tegen opziet. Pas aan de andere kant van de heuvel, als ze de moeilijkheden overwonnen hebben, bevindt zich het groene gras en staat er een kribbe met daarin een wonderlijk Kind, die ‘Vredevorst’ genoemd wordt.

Zo heeft God zich, door Jezus, aan hen, en aan ons geopenbaard. Daarom wordt het” Driekoningenfeest”, officieel de ‘Openbaring des Heren’ genoemd. God liet zich aan de wereld zien, in zijn eigen Zoon, de God-met-ons, Immanuel.

Tegenover de moed van de wijzen om eigen veiligheid de rug toe te keren, het onbekende tegemoet – zoals eertijds aartsvader Abraham op weg is gegaan – steekt mijn moed en vertrouwen zwak af. Dan ga ik nadenken over hoeveel ik kan loslaten om de stem van Jezus te volgen en zijn Weg te gaan.

Het is niet gemakkelijk, maar omdat voor mij, Jezus de Weg, de Waarheid en het Leven is, blijf ik proberen te leven zoals Jezus ons heeft geleerd.

Helaas is het ons, mensen, eigen, dat we vaak voor eigen veiligheid, eigen rust kiezen, ook als die ten koste gaat van aandacht voor de ander. En ook, dat we vaak voor de gemakkelijke weg kiezen, en laten we de oneffen wegen in de woestijn en het smalle pad langs het ravijn, het liefst links liggen, ook al weten we, dat dat niet Gods bedoeling met ons is. Als we voor de veilige weg kiezen, moeten we dan ook niet verbaasd zijn, dat we Gods leiding in ons leven niet kunnen ervaren, zoals de wijzen.

Aangekomen bij Jezus brachten ze Hem hun hulde , en boden ze Hem geschenken aan. Daarna wilden ze naar Herodes vertrekken, om hem te vertellen waar hij het Kind kon vinden. Maar omdat hun innerlijk afgestemd was op God, werd hen van Godswege door een engel gezegd, niet naar Herodes te gaan. Herodes met zijn slechte bedoelingen paste niet in Gods heilsplan.

Door te luisteren naar Gods Woord, kunnen ook wij afgestemd blijven op wat God met ons, met de wereld voorheeft. Door deze innerlijke ster te volgen, kunnen we ervaren, dat God met ons meegaat. We weten, dat als we dit innerlijke kompas voorrang blijven geven boven wat de wereld, de mensen om ons heen zeggen, we aan het eind van onze levensweg, God in al Zijn glorie mogen ontmoeten.

Ook al heeft deze weg, het christen zijn, zijn moeilijke momenten, toch is het de Weg waarover het in ons leven gaat. Dan zullen we op het eind van onze levensweg, net als de wijzen, voor Hem op onze knieën vallen en Hem hulde brengen. Wij zijn dan aangekomen waar God ons wil hebben. Bij Hem.

Graag wil ik U allen een Zalig Nieuwjaar toewensen. Waarin U, op weg met God, Hem mag ervaren. Amen.