Openingswoord

Beste medegelovigen, welkom in deze Woord- en Communieviering. Het is fijn om weer bij elkaar te zijn, en te vieren dat we christen zijn. We zijn met elkaar verbonden door ons geloof in Jezus Christus, in ons geloof in God, die alleen maar liefde is.

Dit weekend vieren we de 2e zondag van de Advent. We leven toe naar Kerstmis, het feest van Jezus komst als klein kind in een kribbe. Het is een feest waaruit Gods onmetelijk grote Liefde voor ons blijkt, door in Jezus mens te worden.

In de lezing, uit het evangelie volgens Matteüs, horen we over Johannes de Doper, die in de woestijn van Judea verkondigde, en nu aan ons verkondigt: “Bekeert U, want het Koninkrijk der hemelen is nabij.” Laten wij allen ons naar God toe keren, en zijn grote liefde voor ons beantwoorden. Laten we ons keren naar het ware Licht, waarvan we de komst op aarde, met Kerstmis vieren.

Omdat wij vaak niet beseffen, dat God onze Vader is en van ons houdt, waardoor we vergeten ons hart te openen voor God en al zijn genade gaven, vragen wij Hem en elkaar om vergeving. We bidden samen de schuldbelijdenis.

Overweging

Beste medegelovigen, lieve medemens, bij de lezingen die we vandaag hoorden, hoort de lezing uit Jesaja, die eindigt met:” De koe en de beer zullen grazen, samen zullen hun jongen neerliggen; en de leeuw zal stro eten als het vee. De zuigeling zal bij het hol van de giftige slang spelen, de peuter zal zijn hand uitstrekken naar het nest van de adder. Niemand zal kwaad doen en schade berokkenen op heel mijn heilige berg, want de kennis van de Heer zal de hele aarde vervullen.”

Dit visioen van Jesaja is, denk ik, een droom, een verlangen van ons allemaal. Een droom die diep van binnen in ons leeft, een droom naar Vrede, Liefde en Gerechtigheid voor iedereen. Het is een droom die we in ons eigen kleine wereldje gestalte kunnen geven, als we met God verbonden blijven op zijn heilige berg, en zo ons leven inrichten op het Woord van God, op het voorbeeld van Jezus.

In de heilige adventstijd, in de voorbereiding op het Kerstfeest, kijken we naar ons innerlijk leven, met name naar: “waar en hoe geef ik God de ruimte in mijn doen en laten.” Ik denk, dat als we met zijn allen God en zijn tien geboden, meer ruimte, meer van onze tijd zullen geven, het visioen van Jesaja, en onze droom van Vrede, Liefde en Gerechtigheid, steeds dichterbij komt.

In de brief aan de christenen van Rome geeft Paulus het belang aan van de Blijde Boodschap, waarvan de kern is: “God wil alle mensen redden door Jezus Christus.” De weg waarlangs die redding verloopt is het geloof in Jezus Christus, en het onderhouden van Zijn geboden. Paulus spoort hen, en ook ons aan, om ons oude “ik” achter ons te laten. Dat betekent, dat onze aandacht voor eigen belang, voor wereldse genoegens, niet op de eerste plaats moet staan in ons doen en laten, maar dat we God in alles op de eerste plaats te zetten. Is dit ook geen aandachtspunt van ons christenen, in de heilige Adventstijd?

Johannes laat ons zien welke kracht er kan steken in een stuk soberheid en standvastigheid. Komend uit de woestijn, waarin hij, door de stilte en het ontbreken van elke afleiding, ons ook toeroept: “Bekeert u, want het Koninkrijk der hemelen is nabij. Degene die na mij komt is Degene die de profeet Jesaja bedoelde.”

Vanuit de stilte in de woestijn, kon hij dit verkondigen. Kon hij de mensen toen, en ons nu toeroepen, dat we ons leven elke dag, samen met God moeten leven, dat we ons naar Hem moeten keren, we ons door Hem moeten laten leiden. Als we daarmee proberen te beginnen in eigen kring, zal Gods Koninkrijk zich, als een steen in het water gegooid, uitbreiden, en zich verspreiden. Dan werken we met elkaar aan onze droom, aan Gods verlangen, van een wereld van Vrede, Liefde en Gerechtigheid voor iedereen. Amen.