Een dag naar eigen inzicht te besteden. Plan getrokken (door de stad slenteren) en op pad. Op zo’n dag kwam je altijd wel iets interessants tegen. Het eerste doel was een brug waarover we de stad binnen reden. Herkenningspunt een grote gekleurde haan aan beide kanten van de brug. De loopafstand leek kleiner dan de weg per auto, wellicht was de chauffeur iets verdwaald. Het beeld leek een beetje te bewegen in de wind, bleek van tempex te zijn gemaakt. Eerder waren we over een historische brug met aan twee kanten een rij figuren gelopen. Elke brug wordt bewaakt door een slang met zeven koppen. Deze historische brug had aan elke kant één slang met één kop. Andere beelden trokken aan de slang. Die brug was grotendeels gerestaureerd. We stonden voor het koninklijk paleis. Aan de vlaggen was te zien dat de koning in Phnom Penh was, dus hier was alles gesloten.

Even verderop was het een drukte van belang. Er bleek een pagode te staan die nogal in de belangstelling stond. Wij kijken, maar het was eigenlijk niets bijzonders. Er was wel een markt bij. Hier weer eens een durian geprobeerd. Inmiddels bekende (stinkende) lucht en de hap zelf viel ook tegen. Waarschijnlijk te vroeg geplukt, het was er de tijd nog niet voor. Ineens stonden we voor een versierd gebouwencomplex met veel vlaggen, in Vietnam geleerd, dat het de vlaggen van de Boeddha waren. Gebouwen in rood en goud met stupa’s en beelden, alles perfect onderhouden. De punten op de uiteinden van de nok waren in Phnom Penh staarten van draken, hier in Siem Reap waren het slurven van olifanten. (Even tussendoor, Siem is niet de verkorte versie van Simon, maar de plaatselijke schrijfwijze van Siam, het huidige Thailand. De hele naam van de stad betekende Siams Nederlaag.) Waarom Siem Reap zo’n groot Boeddha-complex (Preah Promh Roath) herbergde, was mij een raadsel. Apart, Anchor Wat is Hindoestaans, Siem Reap is Boeddhistisch. Bij een bezoek aan de ‘Old Market’ werden we geattendeerd op lawaai van buiten. Bleek er een hele rij auto’s van Boeddha-monniken en -volgers langs te komen. Het leek wel een begrafenis van een of andere beroemdheid. In een ander gedeelte van de markt werden we verrast. Niet alleen in Singapore maar ook hier in Siem Reap bleek er een Kuifje-winkel te zijn. Nu heb ik in mijn verzameling stripboeken alleen een collectors item: ‘Kuifje in het land van de Sovjets’, maar het was leuk zoiets te ontdekken.

Simon van der Gulik