Normaal gesproken ga ik twee keer per week met mijn vrouw mee naar haar werk. Er is maar heel beperkt en heel slecht internet beschikbaar. De tijd die ik op haar werk doorbreng, gebruik ik om mijn stukjes voor deze Nieuwsbrief te componeren. Op een maandag dat ik mee zou gaan, konden we niet weg vanwege een lekke band. Thuisblijven en band vervangen door de reserveband. Nu moet ik van mijn vrouw vooral overal van afblijven, geen werk voor mij. Ik moest even aan een uitspraak van mijn (en vele andere) kinderen denken: “Ik mag ook helemaal nooit iets”. Anderen kunnen dat natuurlijk veel beter dan ik en/of ik mag mijn handen niet vuil maken. Een tantezegger zat zonder werk en die kon het natuurlijk veel beter doen dan ik. Wij dachten dat hij niets anders te doen had en dit een leuke klus was.

Het plaatsen van de krik op de goede plek steekt echter nogal nauw, dus daar had ik me wel mee bemoeid. Ik heb vaker wielen verwisseld. Een andere tantezegger, broer van, kwam toevallig langs en begon spontaan met eigen gereedschap mee te helpen. Blijkbaar had hij geen vertrouwen in het met onze auto meegeleverde gereedschap. Zijn gereedschap leek niet echt goed toegespitst voor onze auto, dus we gebruikten toch het onze maar. De ene broer bracht de band weg voor reparatie, de ander en ik installeerden het reservewiel. Teamwork. Toen het originele wiel weer terugkwam, werd het reservewiel weer vervangen. Dinsdag moest de auto voor een servicebeurt, dus was ik weer thuisgebleven. Mijn vrouw bracht de auto naar de dealer en een collega met een scooter bracht haar weer terug naar haar werk. ‘s Avonds met dezelfde collega de auto opgehaald (€ 125,00) en naar huis. Collega van een royale beloning voorzien, ambtenaren hebben het niet breed. Ik wist dat de banden slecht waren, in Nederland zou de auto niet door de keuring komen. Eerst maar de twee voorbanden vervangen, de andere twee later. Banden kopen bij de dealer is duur, beter bij een garage om laten doen. Woensdag dus naar een garage, alle vier de banden laten vervangen, de auto was er nu toch. € 140,00 inclusief uitlijnen, een rib uit mijn lijf. (Waar komt die uitdrukking trouwens vandaan?) Of we de oude banden weer wilden meenemen, onze tantezegger dacht ze nog aan speciale afvoer te kunnen verkopen. Donderdag wel weer met mijn vrouw naar haar werk gegaan, vrijdag was verplicht thuiswerkdag.

Simon van der Gulik