Openingswoord

Broeders en zusters, welkom. Op deze vierde zondag van de Veertigdagentijd worden wij uitgenodigd om opnieuw naar het licht te kijken. In deze tijd van bekering en vernieuwing wil God ons dichter bij Hem brengen. Niet om ons omlaag te halen, maar om ons te laten leven. De Veertigdagentijd is geen tijd van somberheid, maar een weg naar het licht, naar Pasen, naar nieuw leven.

God heeft ons niet geschapen voor het duister of voor de dood, maar voor het licht. Dat licht is Jezus Christus. Hij wil onze ogen openen, ons genezen en wakker maken uit de slaap van het ongeloof.

Wij horen vandaag hoe de profeet Samuël op zoek gaat naar de nieuwe koning van Israël. Hij kijkt eerst naar de sterke en indrukwekkende zonen van Isaï. Maar God zegt: “Ga niet af op het uiterlijk.” Wij, mensen, kijken naar wat zichtbaar is, maar God kijkt naar het hart. Uiteindelijk wordt David gekozen, de jongste, degene die niemand verwachtte. God ziet wat mensen vaak niet zien.

God kijkt niet naar schone schijn of naar onze prestaties, maar naar ons hart. Hij ziet ons, zoals wij werkelijk zijn.

Laten wij daarom aan het begin van deze heilige Mis ons hart openen voor de Heer en in eerlijkheid onze zonden erkennen. Bidden wij samen de schuldbelijdenis.

Openingsgebed

Laat ons bidden. Heer, onze God, niet voor het duister hebt Gij ons gemaakt, niet voor de dood, maar voor het licht dat in de wereld is gekomen: Jezus, de Heer. Wek ons uit de slaap van het ongeloof, genees ons, open onze ogen, breng ons naar het licht dat alle mensen redding brengt: Jezus Christus, uw Zoon. Die met U leeft en heerst … Amen.

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek – “Leven als kinderen van het licht”

1. Licht in ons leven

Broeders en zusters, vandaag zegt de apostel Paulus ons het volgende: “Eens waart gij duisternis, nu zijt gij licht in de Heer.” Paulus zegt niet: jullie hébben licht ontvangen. Nee, hij zegt: jullie zíjn licht geworden. Zoals je man of vrouw bent, tot in je diepste wezen, zo zijn wij licht van God.

Dat betekent, dat het geloof iets doet met ons leven. Het maakt ons anders. Niet perfect, maar wel mensen, die een andere richting kiezen, de Weg van Jezus Christus.

En dat zien wij ook in het evangelie. Jezus geneest een man, die blind geboren is. Die man heeft zijn hele leven in het donker geleefd. Hij kende de wereld alleen via geluiden en aanraking en geur. Maar dan komt Jezus. En plotseling gaat er een heel nieuwe wereld voor hem open.

Wij kunnen ons dat nauwelijks voorstellen: voor het eerst kleuren zien, gezichten zien, het licht van de zon. Dat is wat Jezus doet: Hij brengt licht.

2. Het wonder begint klein

Wat bijzonder is: Jezus geneest de man niet meteen. Hij stuurt hem eerst naar de vijver van Síloam. “Ga u wassen,” zegt Jezus tegen hem. Die man moet dus eerst gaan lopen. Nog steeds blind. Hij moet vertrouwen. Misschien struikelt hij onderweg. Mogelijk helpt iemand hem. Maar hij gaat. En pas als hij zich wast, kan hij zien. Hij krijgt genade, maar moet ook zelf de handen uit de mouwen steken.

Dat zegt iets over ons geloof. God werkt niet altijd met spectaculaire acties vanuit de hemel. Vaak begint het met kleine stappen.

Een klein gebed in de ochtend; een kaarsje opsteken; even stilstaan bij God. En langzaam gaat er meer licht komen.

3. Het kruisje met wijwater

Daarom is ook dat kleine gebaar met wijwater bij het binnenkomen van de kerk zo mooi. Wij doen dat vaak automatisch: we dopen onze vingers in het wijwater en maken een kruisje. Alhoewel … ik zie dat veel parochianen het wijwatersvat voorbijlopen, ze zien het niet eens meer staan.

Wijwater herinnert ons echter aan ons doopsel. Toen zijn wij kinderen van het licht geworden, begon ons leven met Christus.

Met dat kruisje met wijwater zeggen wij eigenlijk: Heer, ik wil opnieuw leven als gedoopte, opnieuw in uw licht staan.

En als wij de kerk verlaten en opnieuw een kruisje maken, zeggen wij: Heer, ga met mij mee naar buiten; naar mijn werk; naar mijn gezin; mijn dagelijkse leven. Het geloof is niet alleen voor binnen deze muren. Het gaat met ons mee naar buiten, de wereld in.

4. Wijwater ook thuis

Daarom is het ook mooi om thuis een wijwatersvaatje te hebben. Veel katholieke gezinnen hadden dat vroeger. Bij de deur of in de gang. Als je naar buiten ging, maakte je even een kruisje. Als je thuiskwam ook. Niet omdat het een soort bijgeloof is, een tovermiddel. Maar omdat het een herinnering is: wij leven met God.

Het kan een klein moment zijn. Misschien als je ’s morgens weggaat naar school of werk; als je ’s avonds thuiskomt. Even een kruisje maken. Of alleen bij het opstaan en slapengaan. Dan is het een goed begin van de dag en een goed einde. Wijwater beschermt ook tegen de listen van de duivel. Sprenkel af en toe maar wat wijwater in alle kamers van je huis.

En als iemand zo’n wijwatersvaatje wil hebben: in Heiloo bij het heiligdom van Onze Lieve Vrouw kun je ze kopen.

5. Wie ziet er werkelijk?

In het evangelie gebeurt nog iets opvallends. De blinde man gaat steeds méér zien. Eerst lichamelijk. Maar daarna ook geestelijk.

Hij begint met te zeggen: “Die man Jezus.” Later zegt hij: “Hij is een profeet.” Uiteindelijk werpt hij zich voor Jezus neer en zegt: “Heer, ik geloof.” Zijn ogen gaan steeds verder open, zijn inzicht wordt steeds dieper.

Ondertussen gebeurt het tegenovergestelde met de Farizeeën. Zij denken, dat ze alles weten, alles goed inzien. Maar eigenlijk worden zij steeds blinder.

Dat kan ook bij ons gebeuren. Soms denken wij, dat wij precies weten hoe alles zit. Over mensen, situaties, over het leven.

Maar God kijkt anders. Zoals we in de eerste lezing hoorden: God kijkt niet naar het uiterlijk, maar naar het hart.

6. Licht voor het dagelijks leven

De Veertigdagentijd wil ons helpen om weer beter te gaan zien. We zijn hier als het ware bij de opticien. Misschien zien wij plotseling iemand, die hulp nodig heeft. Wij merken, dat iemand een bemoedigend woord kan gebruiken. Mogelijk ontdekken wij, dat wij zelf ook vergeving nodig hebben. Dat zijn allemaal momenten waarop het licht van Christus in ons leven komt.

En het mooie is: hoe meer wij in dat licht leven, hoe meer ook wijzelf voor anderen licht worden. Door een vriendelijk woord, een gebed voor iemand, een kleine daad van liefde. Zo groeit het licht in de wereld.

7. Op weg naar Pasen

De Veertigdagentijd is dus inderdaad geen sombere tijd. Het is een periode waarin onze ogen langzaam opengaan. Zoals bij die blinde man. Steeds een beetje meer licht, meer vertrouwen, meer geloof.

En uiteindelijk komen wij uit bij Pasen: het grote licht van de verrijzenis. Daarheen zijn wij op weg. En daarom zegt Paulus vandaag tegen ons: “Ontwaak, gij die slaapt … en Christus zal over u lichten.”

Bericht van onze bisschop en gebed van onze paus

Broeders en zusters, we zijn allemaal verontrust door de escalatie van oorlogshandelingen in het Midden-Oosten. Paus Leo XIV heeft afgelopen zondag een hartstochtelijk beroep gedaan op alle betrokken partijen om de spiraal van geweld te stoppen en in te zetten op diplomatie. Hij heeft ons opgeroepen om te bidden om vrede. Daarom voeg ik – de bisschop – hierbij het gebed, dat onze Paus deze week heeft gegeven en nodig u uit u hiermee te verenigen. Moge de Moeder van God, onze Moeder Maria, Koningin van de Vrede, een voorspraak zijn, opdat alle volkeren in een stabiele en rechtvaardige vrede kunnen leven.

Van harte zegen ik u en wens u een goede veertigdagentijd en opgang naar het Paasfeest toe.

+Johannes Hendriks
Bisschop van Haarlem-Amsterdam

Gebed van de paus voor de maand maart voor ontwapening en vrede

In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Heer van het leven, U hebt ieder mens naar uw beeld en gelijkenis geschapen. Wij geloven, dat U ons hebt geschapen voor gemeenschap, niet voor oorlog; voor broederschap, niet voor vernietiging. U, die uw leerlingen begroette met de woorden: “Vrede zij met u”, schenk ons de gave van uw vrede en de kracht om die in de geschiedenis te verwezenlijken. Vandaag bidden wij om vrede in de wereld en vragen, dat alle naties afstand doen van wapens en kiezen voor dialoog en diplomatie. Bevrijd onze harten van haat, wrok en onverschilligheid, opdat wij instrumenten van verzoening mogen worden. Help ons te begrijpen, dat ware veiligheid niet voortkomt uit controle, gevoed door angst, maar uit vertrouwen, gerechtigheid en solidariteit tussen volkeren. Heer, verlicht de leiders van de naties, opdat zij de moed mogen hebben om projecten van dood en verderf los te laten, de wapenwedloop te stoppen en het leven van de meest kwetsbaren centraal te stellen. Moge de nucleaire dreiging nooit meer de toekomst van de mensheid bepalen. Heilige Geest, maak ons tot trouwe en creatieve bouwers van dagelijkse vrede: in ons hart, onze gezinnen, onze gemeenschappen en onze steden. Moge elk vriendelijk woord, elk gebaar van verzoening en elke keuze voor dialoog zaadjes zijn voor een nieuwe wereld. Amen.