Openingswoord

Broeders en zusters, wij zijn hier op deze heilige plaats samengekomen, nog steeds in de Paastijd, en wij horen vandaag hoe Gods Geest werkt in mensen, die zich voor Hem openstellen.

De apostelen hadden met Pinsteren de Heilige Geest ontvangen, en juist daardoor konden zij zo mooi en overtuigend spreken, mensen genezen, en vreugde brengen waar eerst droefheid, onrust en gebrokenheid was.

Ook wij vragen God, dat zijn Heilige Geest ons leert en ons herinnert aan alles wat Jezus heeft verteld en voorgeleefd, zodat wij zijn gebod kunnen proberen te vervullen en voor elkaar mensen van liefde en vreugde kunnen worden. Want het geloof is geen theorie, maar een leven dat zichtbaar wordt.

Maar wij weten ook, dat wij daar niet altijd in slagen. En daar maakt God geen probleem van, als we het maar wel even melden en proberen om het met zijn wijsheid, inzicht en kracht de volgende keer beter te doen.

Daarom erkennen wij onze tekortkomingen en vragen wij om vergeving voor onze zonden, en bidden wij samen de schuldbelijdenis.

Openingsgebed

Laat ons bidden. Heer onze God, zie genadig neer op uw gemeenschap, die in Naam van Jezus hier verzameld is. Wij bidden, dat uw Heilige Geest ons leert en in herinnering brengt al wat uw Zoon ons geleerd heeft. Dan zullen wij zijn gebod volbrengen, en voor elkaar liefde en vreugde zijn. Door … Amen.

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek

Jezus wil Zich aan ons openbaren

Broeders en zusters, in het evangelie zegt Jezus niet alleen, dat Hij van ons houdt en ons zijn Geest geeft, maar ook: “Ik zal Mijzelf aan hem openbaren.” Hij zegt eigenlijk: wie Mij liefheeft en mijn geboden onderhoudt, die zal ervaren, dat Ik werkelijk leef, dat Ik dichtbij ben, aanwezig ben in zijn leven.

Daar ligt het verschil tussen een geloof, dat alleen een gewoonte is, een sleur, en een geloof dat begint te leven van binnenuit. Want Jezus wil geen verre figuur uit het verleden zijn. Hij wil zich aan ons openbaren. Zoals een man en een vrouw, of een jongen en een meisje, elkaar in de loop der jaren steeds beter leren kennen, zo wil Hij, dat ook wij meer en meer ontdekken wie Hij is: iemand die leeft, spreekt, ons leidt en nabij is.

Meer dan alleen regels

Dat openbaren van Jezus begint opvallend genoeg bij zijn geboden. Dat klinkt misschien eerst streng, alsof het geloof vooral draait om regels en verplichtingen. Maar Jezus bedoelt iets anders. Zijn geboden zijn geen kille wetten; zij wijzen ons de weg naar een leven, dat openstaat voor God.

Wanneer wij proberen eerlijk te leven – vergeven in plaats van blijven vastzitten in boosheid; trouw blijven aan ons gebed ook als wij het druk hebben – dan gaat ons hart langzaam meer openstaan voor Gods aanwezigheid.

Een mens kan jarenlang langs een kerk lopen zonder ooit naar binnen te gaan. Maar soms gebeurt het, dat iemand op een moeilijke dag tóch even binnenloopt, achterin op een bank gaat zitten, en merkt: hier is rust, hier is Iemand aanwezig.

Dat gebeurt niet, omdat die persoon ineens alles begrijpt, maar omdat het hart open begint te gaan, zoals een bloemknop opengaat, zo begint God zijn hart aan te raken. Zo werkt Gods Geest. Niet luidruchtig, maar diep en stil.

“Ik laat u niet als wezen achter”

Jezus zegt vandaag ook: “Ik laat u niet als wezen achter.” Er zijn momenten waarop wij ons weleens alleen voelen, zelfs te midden van andere mensen. Er zijn dagen waarop wij zoeken naar richting, wij piekeren, waarop wij moe worden van alles wat op ons afkomt. Dan zegt Jezus: Ik kom naar je toe.

Dat is het christelijk geloof: niet eerst onze zoektocht naar God, maar Gods zoektocht naar ons. Hij is de Goede Herder, die zoekt naar het verloren schaap. Hij blijft naar ons toekomen. In zijn Woord. In de Eucharistie. In de stilte van het gebed. Soms ook door een medemens.

Er zijn mensen, ook in onze parochie, die na lange tijd weer beginnen met biechten en bidden, heel eenvoudig, misschien alleen maar: “Heer, help mij.” En langzaam merken zij, dat er iets verandert. Niet altijd meteen de omstandigheden, maar wel diep van binnen, in hun eigen hart. Er komt meer vrede, vertrouwen, meer licht.

Dat is geen verbeelding. Dat is de Heer, die zich openbaart. Door Gods aanwezigheid te ervaren kunnen zij beter met de omstandigheden van het dagelijkse leven omgaan.

De Heilige Geest maakt ons levend

Jezus spreekt vandaag over de ‘Helper’, de Heilige Geest. Die Geest woont niet ver weg boven de wolken. Jezus zegt zelfs: “Hij zal in u zijn.”

Dat betekent, dat wij als gedoopte mensen ons nooit leeg of verlaten hoeven te voelen. Gods Geest wil in ons werken. Hij wil ons moed geven wanneer wij bang zijn, zachtheid wanneer wij dreigen te verharden, hoop wanneer alles somber lijkt.

Dat zien wij ook bij Petrus. Die zegt, dat wij ooit rekenschap moeten geven van de hoop, die in ons leeft. Niet met hardheid of ruzie, maar met zachtmoedigheid.

Christenen hoeven dus niet overal de luidste stem te hebben. Maar er mag in ons leven wel iets zichtbaar worden van Jezus Christus: rust, geduld, goedheid en hoop.

Wanneer iemand merkt, dat wij niet meteen kwaad terugdoen, wanneer wij aandacht hebben voor een eenzaam familielid, tijd maken voor een zieke buur, dan gebeurt er iets. Dan wordt het geloof zichtbaar. Dan openbaart Christus zich door kleine daden van liefde heen.

De Eucharistie: plaats van ontmoeting

En daarom is de Eucharistie zo belangrijk. Wij komen hier niet alleen samen om een herinnering levend te houden. De levende Heer – gekruisigd én verrezen – is hier aanwezig. Hij spreekt tot ons. Hij voedt ons. Hij geeft zichzelf aan ons.

Iedere Mis is eigenlijk een moment van openbaring. Waarschijnlijk voelen wij dat niet altijd even sterk. Soms komen wij moe binnen, met een hoofd vol zorgen, of zonder veel aandacht. Maar Christus is er wel degelijk. Hij blijft geven, blijft roepen, Hij blijft ons hart aanraken.

Hoe meer wij leren leven met Hem, hoe meer wij Hem ook gaan herkennen. Niet alleen hier in de kerk, maar ook daarbuiten.

Dan ontdekken wij dus, dat geloven niet betekent, dat alle problemen verdwijnen, maar dat wij er niet meer alleen doorheen hoeven. Dan wordt het leven anders. Niet zonder doornen, maar wel voller van hoop.

Christus wil wonen in ons leven

Jezus zegt vandaag iets bijna onvoorstelbaars: “Gij in Mij en Ik in u.” Dat is het doel van het geloof. Niet alleen iets weten over God, maar leven mét God.

En dat begint heel concreet. Door tijd te maken voor gebed. Door eerlijk te leven. Door de zondag serieus te nemen. Door ons hart niet te vullen met alleen drukte en lawaai, maar ook met stilte waarin God kan spreken.

Want Christus wil zich openbaren. Niet alleen aan heiligen uit lang vervlogen tijden, maar aan ons. Hier. Vandaag.

Misschien niet in grote visioenen of wonderen, maar wel in een groeiend vertrouwen, in vrede die langzaam sterker wordt, in liefde die volhoudt, in moed die wij uit onszelf niet zouden hebben.

En hoe meer wij Hem liefhebben en zijn woord onderhouden, hoe meer wij zullen ontdekken, dat Hij werkelijk leeft, dat Hij met ons meegaat, en dat zijn aanwezigheid een mens van binnen nieuw maakt. Amen.