Openingswoord

Van harte welkom bij de viering van de heilige Eucharistie op de 23e zondag door het jaar. Ook al degenen die via livestream met ons zijn verbonden, welkom.

Vandaag/morgen wordt de slechts 15 jaar geworden Carlo Acutis door Paus Leo XIV heilig verklaard. Carlo Acutis was een Italiaanse, katholieke jongen, die bekend werd vanwege zijn diepe liefde voor de Eucharistie en zijn inzet voor anderen. Geboren op 3 mei 1991 en overleden op 12 oktober 2006 op slechts 15-jarige leeftijd aan acute leukemie, liet hij een onuitwisbare indruk achter.

Carlo Acutis werd op 10 oktober 2020 zalig verklaard. Hij staat bekend onder bijnamen zoals de ‘millennialheilige’, ‘computerheilige’, ‘ patroonheilige van de (computer)nerds’, de ‘heilige met sneakers’ en ‘patroonheilige voor jongeren’.

Vandaag een evangelie, dat ons de oren doet spitsen, dat ons wakker lijkt te schudden. In de tijd van Jezus waren er velen, die Jezus volgden. Volgden Hem om zijn verhalen, zijn lesgeven, zijn wonderen. Maar Jezus schudt die mensen, maar ook ons van de 21e eeuw, wakker. “Je kunt Mij wel willen volgen, maar dan moet je ook leren loslaten. Als je niet kunt loslaten en bovendien je kruis niet wilt opnemen, dan kun je mijn leerling niet zijn”. Het zijn confronterende uitspraken van Jezus, die de liefde onder de mensen wil brengen. Een goede viering toegewenst.

Preek

Het Leven van Carlo Acutis. Ondanks zijn diepe geloof was Carlo een gewone tiener met alledaagse hobby’s.

Vanaf jonge leeftijd had Carlo een bijzondere relatie met de Eucharistie. Zijn bekendste uitspraak is: “De Eucharistie is mijn snelweg naar de hemel.” Voor hem was de aanwezigheid van Jezus in de Eucharistie cruciaal.

Carlo’s geloof uitte zich niet alleen in gebed en het bijwonen van de Mis, maar ook in naastenliefde. Hij hielp daklozen en verdedigde kinderen, die gepest werden. Een bijzonder voorbeeld hiervan is hoe hij tijdens een storm zonder schoenen thuiskwam, omdat hij ze had weggegeven aan een dakloze. Hij gaf vaak niet alleen uit overvloed, maar ook als hem dat zelf daadwerkelijk wat kostte. Door zijn geloof zo handen en voeten te geven, werden zijn ouders geraakt en zijn uiteindelijk ook praktiserend katholiek geworden.

Zijn missie beperkte zich niet tot de fysieke wereld. Carlo werd een digitale missionaris door websites te maken over Eucharistische wonderen, Mariaverschijningen, hemel, hel en vagevuur en engelen en demonen. Zijn website over Eucharistische wonderen werd wereldwijd bekend en is een belangrijk hulpmiddel voor geloofsonderricht.

Bij Carlo ging het primair om de Eucharistie zelf als middel om een relatie met Jezus op te bouwen. Zoals de Catechismus van de Katholieke Kerk zegt: “De Eucharistie is de oorsprong en het hoogtepunt van heel het christelijk leven. In de heilige Eucharistie ligt heel het geestelijk goed van de Kerk, namelijk Christus zelf, ons paaslam.”

Voor Carlo was elk mens uniek en geliefd door God als Zijn zoon of dochter. Hij benadrukte het belang van deze uniciteit, vooral in een tijd waarin jongeren zich vaak vergelijken met influencers, streven naar likes en worstelen met onzekerheden.

Een paar maanden voordat Carlo Acutis stierf, voorspelde hij zijn eigen dood. Dit was toen hij nog niet ziek was. Dit heeft hij glimlachend op een video opgenomen en werd na zijn dood ontdekt op Carlo’s laptop door zijn moeder. Op 10 oktober 2006 ontving Carlo het sacrament van de ziekenzalving. Twee dagen daarna, op 12 oktober 2006, stierf Carlo Acutis op 15-jarige leeftijd aan acute leukemie. Zijn lijden droeg hij op aan de Heer, voor de paus en voor de Kerk.

Carlo heeft de woorden van het heilig Evangelie geleefd. Heeft geleefd zoals Jezus het ons heeft geleerd en voorgedaan. Het Evangelie is geschreven voor iedereen, voor u en mij, voor oud en jong.

We worden niet verdeeld in groepen: een soort geestelijke elite en het zogenaamde gewone volk. Want tot wie richt Jezus deze woorden van vandaag: “In die tijd trokken talloze mensen met Jezus mee”. Niet alleen 12 apostelen, de 72 leerlingen, maar talloze mensen. Uit andere stukken uit de bijbel weten we wie dat zijn: vissers, tollenaars, publieke vrouwen, melaatsen, Schriftgeleerden, kortom Jan en alleman. Mensen van allerlei slag, zoals wij dat zijn, gewoon zoals we hier bij elkaar zijn gekomen.

Net als de mensen in het evangelie, zijn we samengekomen om met Christus onderweg te blijven gaan. En wat moet je daarvoor niet vaak wat overwinnen. Niet zomaar de gewone dingen van alledag doen, maar christen zijn wil zeggen, een doel voor ogen hebben, Hem volgen op onze weg door het leven, iedere dag opnieuw.

Maar dierbaren medegelovigen, als je te zwaar beladen bent, als je steeds een rugzak vol zorgen of rijkdom op je nek hebt, dan kom je niet ver en dreig je af te haken. Jezus volgen, kun je volbrengen als je je los kunt maken van alles wat je teveel bindt aan jezelf, aan je omgeving, aan je bezit, en misschien tegenwoordig wel aan je mobieltje of je computer.

Jezus kijkt achterom naar de tallozen, die Hem volgen en Hij zegt: Weet wel waar je aan begint als je Mij wilt volgen. En Hij vertelt die twee vergelijkingen waar je op moet letten. Beide zijn het beeld van de kerk, die een stad op de berg wil bouwen, een lichtend voorbeeld voor tallozen. Maar dat betekent, dat je eerst moet nadenken of je het redt. Zoals Jezus tegen die torenbouwer en die koning zegt: “Ga er eens voor zitten, maak een begroting en kijk of je je plan wel kunt voltooien, gaat het je krachten niet te boven?

Kortom, hol maar niet door, maar ga met overleg te werk, neem er de tijd voor.

Kortom, bezinnen we ons genoeg, ondersteunen we elkaar genoeg om samen die weg van Christus te kunnen gaan ?

Als we met al die vragen in ons achterhoofd het evangelie nog eens lezen, dan kunnen we er geen aanstoot aan nemen, is het niet meer zo’n vreemd evangelie.

Dan heeft het iets opbouwends, iets ondersteunend voor ons allemaal op de weg van Christus, dat Hij met ons mee wil gaan in ons leven van elke dag. Amen.