Met Pinksteren vieren wij, dat de heilige Geest over de apostelen komt. Maar het evangelie van Johannes laat ons eerst iets anders zien. De leerlingen zitten bij elkaar achter gesloten deuren. Zij zijn bang. Zij weten niet goed hoe het verder moet. Dan staat Jezus opeens in hun midden. Zijn eerste woorden zijn: “Vrede zij u.” Dat is bijzonder. Jezus begint niet met verwijten. Hij zegt niet: “Waar waren jullie toen Ik aan het kruis hing?” Hij komt niet om bang te maken, maar om vrede te geven. Hij toont zijn handen en zijn zijde. De wonden zijn er nog, maar Hij leeft. Zijn liefde is sterker dan lijden, angst en dood. Ook vandaag zegt Jezus tot ons: “Vrede zij u.” Die vrede hebben wij hard nodig. In de wereld zijn er oorlogen, spanningen en ruzies tussen volken. In de Kerk kunnen er zorgen zijn, verschillen van mening en soms verdriet. Ook in ons eigen hart kan het onrustig zijn. Wij kunnen piekeren, boos blijven, teleurgesteld zijn of moeite hebben om iemand te vergeven. De vrede van Jezus is niet zomaar een rustig gevoel. Het is de kracht van zijn aanwezigheid. Hij komt midden in onze gesloten deuren staan: in onze angst, onze zorgen, onze schuld en onze onzekerheid. Daar zegt Hij opnieuw: “Vrede zij u.” Daarna blaast Jezus over zijn leerlingen en zegt: “Ontvangt de heilige Geest.” De heilige Geest helpt ons om mensen van vrede te worden. Hij leert ons vergeven, luisteren, opnieuw beginnen en moed houden. Hij maakt ons hart ruimer. Laten wij met Pinksteren bidden om die Geest. Voor vrede in de wereld. Voor vrede in de Kerk. En voor vrede in ons eigen hart. Want waar de Geest van Jezus woont, daar kan echte vrede groeien. Ik wens jullie allen van harte een Zalig Pinksteren.

Pastoor Frank Domen