Overweging op 02-10-2026 in de tehuizen, 27e zondag door het jaar A, Johan Gierlings
Openingswoord
We horen in de lezingen over keuzes ja of nee tegen God en wat hebben paaseilandbeelden en een keuze voor God met elkaar te maken, dat zal u duidelijk worden in deze viering. Misschien kunt u deze viering eens nadenken wat u geantwoord hebt op de uitnodiging van God? Hij is barmhartig en zal u nooit afwijzen als u op zijn uitnodiging ingaat. We wensen elkaar een goede viering. En belijden eerst onze tekortkomingen waar we misschien niet geluisterd hebben naar God
Overweging
Ik bracht de communie rond en was uitgenodigd bij Tiny en Bas. (niet hun echte namen dit voorbeeld is geannonimiseerd waarbij enkele herkenbare feiten iets aangepast zijn) Het was even zoeken en ik kwam ergens achteraf bij het laatste huis in een steegje. Het huisnummer op mijn papiertje klopte maar ik zag buiten allemaal paaseilandbeelden in de tuin staan en ik dacht: “waar ben ik hier terecht gekomen” eenmaal binnengekomen kwam ik in de huiskamer waar Bas woonde. Bas en Tiny waren twee wat kunstzinnige mensen waar ik op bezoek kwam en ik nam dan voor Tiny de communie mee. Bas zat er meestal geïnteresseerd bij en zo na een tijdje groeide er vertrouwen. Toen een keer vertelde Bas dat hij kanker had en niet meer lang te leven had. Hij zei “ik heb nooit zoveel met geloof gedaan, maar ik vind wat jij hier doet wel fijn” ik vroeg “zou je niet een keuze voor Jezus willen maken?” Hij zei “ja” en na samen gebeden te hebben zei hij me: “ik ben nog nooit zo gelukkig geweest als nu” Een week later kwam onze pastoor langs. En Bas zei: “als mijn leven anders was gelopen had ik nog wel katholiek willen worden” De pastoor zei: “maar dat kan nog” zo gezegd zo gedaan een paar dagen later was Bas voorwaardelijk gedoopt had eerste communie gedaan en werd gevormd. Twee weken daarna was hij overleden en kreeg een kerkelijke uitvaart. Ongeveer een half jaar later overleed zijn vrouw. Nu liggen ze allebei in een graf op de begraafplaats achter de kerk. Ik ga er regelmatig nog even langs en denk dan: “hoe is het mogelijk Gods wegen zijn toch vaak anders dan wij verwachten” Dit is een voorbeeld van iemand die “ja” tegen God zei zelfs aan het einde van zijn leven terwijl hij misschien daarvoor heel wat keren “nee” had gezegd. Maar het laatste ja telde. Bas was iemand waar de profeet Ezechiël uit de eerste lezing over schrijft hij keerde zich af van oude wegen van goddeloosheid en ging gerechtigheid doen en vond daardoor genade bij God. Als wij in geloof ja tegen God zeggen en dat in onze daden laten blijken door ons aan zijn geboden te houden, dan verbind God zich met ons en mogen we in ons eeuwig leven gelukkig zijn bij Hem.
In de eerste lezing uit de profeet Ezechiël worden twee mensen tegenover elkaar gezet degene die eerst gerechtigheid deed en daarna niet meer en de ander die zich bekeerde van zijn ongerechtigheid en rechtvaardig gaat leven de eerste raakt zijn relatie met God kwijt en vind daarmee de dood. Terwijl de tweede juist weer het leven vind in relatie tot God

In de evangelielezing worden ook twee zonen tegenover elkaar gezet de eerste die “nee” zegt en “ja” doet en de andere zoon die “ja” zegt en “nee” doet. Net als bij de lezing in Ezechiël vindt degene die gehoorzaam is aan God en dat in zijn daden laat zien leven door zijn relatie met God. De ander vind geen leven maar dood. Dood en leven zijn hier metaforen voor innerlijk leven. Het Griekse woord “metanoia” verwoordt dat mooi: “je omkeren” van je oude weg omkeren en een nieuwe weg volgen
Belangrijk in de twee lezingen is dat gehoorzaamheid aan God blijkt uit onze daden dan brengt het leven. Dat betekent dat de mens in relatie met God blijft en eeuwig leven krijgt.
Ik dacht zelf waar raakt dit aan mijn eigen leven? Er kunnen veel keuzes zijn waarin we ja of nee tegen God kunnen zeggen. Zelf dacht ik aan: Ik ben best wel bang voor de dood, ik ging daar op mijn manier het gesprek met de Heer aan. En werd door God uitgedaagd om een keuze voor Hem te maken. Ik heb toen een levenswens verklaring aangevraagd, waarin staat dat ik kies voor goede palliatieve zorg maar geen euthanasie wil. Dat is mijn “ja” voor God, terwijl ik ook wel bang ben om in de laatste fase van mijn leven pijn te moeten lijden. Maar ik kies er nu al voor om op God te vertrouwen dat Hij ook in de laaste fase bij me zal zijn.
Hoe is dat voor u? Waar raken deze lezingen aan uw leven?
Ik worstelde met wel of geen euthanasie, Misschien is het wel iets heel anders waar u mee worstelt. En zo kunnen er veel keuzes zijn, wat telt is dat we God gehoorzaam zijn en doen wat Hij zegt. Vaak weten we in ons geweten wel waar we iets gedaan hebben of van plan zijn, dat dat niet goed is. En om dan op een keuze terug te komen, dat vergt ook wel moed. Ik kan niet kiezen voor u, maar ik verwacht wel als u op de uitgestoken hand van God ingaat, dat u net als Bas in mijn voorbeeld zal zeggen: “nu ben ik pas echt gelukkig” Wat we ook zullen zeggen we zullen ooit voor God staan, waarbij Hij natuurlijk hier en nu ook al aanwezig is. En als we in gehoorzaamheid doen wat God ons vraagt door de Kerk en ons geweten dan krijgen we uiteindelijk van God te horen: “wel gedaan gij getrouwe dienstknecht/ dienstmeid ga binnen in de heerlijkheid van de Heer”
U mag kort nadenken over de genade van God die in zijn barmhartigheid u uitgenodigd om op zijn liefde in te gaan. Amen.