Openingswoord

Beste medegelovigen, welkom in deze Woord- en Communieviering op alweer de 4e zondag van Pasen.

Het is roepingenzondag, en wordt ook de zondag van de Goede Herder genoemd. Beter dan wie ook beseft Jezus hoe leiders zich kunnen gedragen. Leiders kunnen misbruik maken van hun macht, kunnen mensen afhankelijk maken. Zo’n leider wil Jezus niet zijn. Hij wil herder en hoeder zijn van alle mensen. Hij nodigt ons uit om Hem daarin te volgen. Hij is als het ware de deur. Door Jezus kunnen ook wij herder zijn voor alle mensen. Herder zijn is Jezus leven, Zijn roeping. Hij is Herder namens God, door God aangesteld. Door de wil van de Vader te doen, is Jezus onze Herder, degene die wij vol vertrouwen willen volgen, bij wie wij willen horen.

We bidden in deze viering, dat ons vertrouwen, door de Woorden die God in de H. Schrift tot ons spreekt, standvastig mag zijn.

De keren dat we zwak en niet standvastig waren, en we de wijsheid van het Woord van God niet om konden zetten in onze daden, willen we aan God en elkaar erkennen en belijden, om de H. Communie waardig te kunnen ontvangen. Daartoe bidden we samen de schuldbelijdenis

Overweging

Lieve medegelovigen, lieve medemens, het Evangelie begon met: In die tijd zei Jezus: “Amen, amen, Ik zeg u: wie niet door de deur van de schaapsstal binnengaat, maar via een andere weg optrekt, hij is een dief en een rover. Maar wie door de deur binnengaat is de herder van de schapen.” “Amen” aan het begin van de zin, geeft het belang aan, van wat Jezus zijn leerlingen, en ons dus duidelijk wil maken. Het is een overdrachtelijk verhaal, waarin wordt aangegeven, dat als wij bij Jezus willen horen, als wij zijn leerling/volgeling willen zijn, wij allen bij zijn volk kunnen horen via Hem.

In ons Rooms Katholieke Kerk is Jezus, door het heilig sacrament van de Doop, de deur om bij Zijn volk van christenen te horen. Door onze doop horen wij ook bij Jezus en erkennen wij dat Hij onze herder, en leidsman in ons leven is. We proberen oprecht te luisteren naar zijn stem.

In het Evangelie lezen we dat er ook rovers en dieven ons leven binnenkomen, en dat gebeurt ook in ons hedendaagse leven. We worden van onze goede wil, van het luisteren naar de stem van onze Herder Jezus weggelokt, door de verleidingen van onze maatschappij. Alle prikkels en verleidingen beroven ons van de stilte, die nodig is om tot onszelf te komen, die lokken ons naar allerlei activiteiten, waardoor de aandacht voor God en elkaar erbij inschiet.

Het is voor ons mensen moeilijk om niet toe te geven aan die verleidingen. Het is vaak het gemakkelijkst om maar gewoon met de wereld mee te doen. Het christen zijn, het volgeling van Jezus zijn, vergt doorzettingsvermogen, en een blindelings vertrouwen in onze Herder. Het gebeurt dat een gesprek stil valt als je ervoor uitkomt dat je een bewust christen wilt zijn, dat je daarom naar de Kerk gaat, bidden belangrijk vindt en de geboden onderhoudt. Je kunt je dan een vreemdeling, een banneling voelen.

Maar focus je dan op de Herder die je bij het doopsel in zijn Liefde heeft opgenomen. Jezus maakt van dat gevoel van ballingschap weer een uittocht. Hij zegt: “Kom mee en volg Mij in vertrouwen”. Overdrachtelijk zijn wij dan de schapen die vastzitten in de schaapskooi van de maatschappij en Jezus wil ons uit die beklemming halen om Hem in vrijheid te volgen.

Op deze roepingenzondag zegt deze manier van herder zijn, veel over iedereen in de Kerk die geroepen zijn tot het herderschap, de Paus, de bisschoppen, priesters en diakens. Dat zijn de herders die ons helpen de weg van Jezus te gaan. Maar het herder zijn voor elkaar is de opdracht van ons allemaal. Het is er voor elkaar zijn, zoals Jezus het ons heeft voorgedaan. We kunnen het nalezen in het Nieuwe Testament. Iedereen is elkaars herder, met het woord van God als voorbeeld.

Door Jezus kunnen we ondanks zorgen en verleidingen, toch ruimte in ons hart creëren. Door Jezus als onze Herder en leidsman te erkennen, kunnen we door zijn Woord er voor elkaar zijn zoals Jezus er voor ieder van ons wil zijn. We worden vertrouwd met Zijn levensvisie.

In Jezus stem roept God ons liefdevol, nooit dwingend bij onze naam. En het is aan ons of wij willen luisteren. Wil je bij de schapen van deze herder horen, dan ga je met Hem mee, dan laat je zien en horen dat je voor Zijn leiding in je leven gekozen hebt. Dit kunnen we, omdat we weten en geloven dat Jezus voor ons uit gaat en met ons mee blijft gaan. Hij gaat voor ons uit om onze levensweg gemakkelijker te maken en om ons mee te nemen naar de eindbestemming van Zijn weg, een leven voor eeuwig bij Hem.

Zijn herdersschap is solidair met ons. Zonder Jezus is er geen leven op aarde, is het leven op aarde ten dode opgeschreven. Dat lezen we ook in de lezingen, waarin we opgeroepen worden tot bekering. De eerste herders in het christendom, de apostelen, riepen in de tijd vlak na Christus al hiertoe op. In deze apostolische lijn doen de huidige herders, de bisschoppen, priesters en diakens dit ook. Laten we dankbaar zijn voor deze herders in de Kerk, die ons mee willen nemen op de weg van Jezus. En willen we in ons gebed, op voorspraak van onze eerste herder, Jezus Christus, en zijn moeder de heilige Maagd Maria, God vragen om meer roepingen tot het priesterschap en het diaconaat, en dat ook wij allemaal, meer en vol vertrouwen durven te getuigen van Gods Liefde voor ons, en onze liefde voor Hem. Amen.