Vrijdag 12 juni viert de Kerk het hoogfeest van het Heilig Hart van Jezus. Dat klinkt misschien op het eerste gehoor wat ouderwets: een hart, vlammen, een doornenkroon, een wond. Toch gaat het hier niet om een vrome versiering uit vroegere tijden. Het Heilig Hart van Jezus raakt de kern van ons geloof: God heeft geen koud hart. God kijkt niet op afstand naar ons leven. In Jezus komt Hij dichtbij, met een liefde die werkelijk voelt, zoekt, lijdt, vergeeft en trouw blijft.

Een hart dat openstaat

Wanneer wij zeggen: “het Hart van Jezus”, bedoelen wij niet alleen zijn gevoelens. In de Bijbel is het hart de plek waar iemand ten diepste leeft: daar zitten trouw, moed, verlangen, verdriet en liefde. Het Hart van Jezus laat zien wie Hij werkelijk is. Hij is niet gekomen om mensen klein te maken, maar om hen op te richten. Hij raakt melaatsen aan, eet met tollenaars, ziet tranen, hoort geroep, vergeeft zonden, zegent kinderen en blijft zelfs aan het kruis bidden voor zijn vijanden.

Dat Hart staat open. Letterlijk. Aan het kruis wordt zijn zijde doorstoken, en uit zijn Hart stromen bloed en water. De Kerk heeft daarin altijd een teken gezien van zijn totale gave: de Eucharistie, het doopwater, de sacramenten, het leven van de Kerk. Jezus houdt niets achter. Hij geeft Zichzelf.

Liefde die niet opgeeft

Wij leven in een tijd waarin mensen snel worden beoordeeld. Eén fout, één domme opmerking, één mislukking, en je kunt worden afgeschreven. Ook wij kunnen hard zijn voor anderen, en soms nog harder voor onszelf. Het Heilig Hart van Jezus vertelt een ander verhaal. Bij Hem is liefde geen beloning voor wie alles goed doet. Zijn liefde is het begin van een nieuw leven.

Dat betekent niet dat alles maar goedgepraat wordt. Jezus neemt zonde serieus, juist omdat Hij ons serieus neemt. Hij wil niet dat wij gevangen blijven in wat ons beschadigt. Maar Hij benadert ons niet met een strenge blik om ons op afstand te houden. Hij roept ons dichterbij: Kom naar Mij toe. Leg je last niet weg in een donker hoekje van je ziel, maar breng haar bij Mij.

Daar wil ik bij horen

Bij het Heilig Hart horen, is meer dan een mooie devotie hebben. Het is kiezen voor een manier van leven. Wij willen mensen worden met een hart dat lijkt op dat van Christus: geduldig, moedig, eerlijk, barmhartig. Dat kan thuis beginnen, in een gesprek waarin we niet meteen terugbijten. Het kan op school of op het werk gebeuren, wanneer we iemand niet laten vallen omdat hij lastig is of anders denkt.

Wie bij het Hart van Jezus hoort, hoeft niet perfect te zijn. Wij mogen ons laten vormen. Elke Mis trekt ons weer naar dat Hart toe. In de Eucharistie zegt Christus opnieuw: Dit is mijn Lichaam, dit is mijn Bloed, dit ben Ik voor jullie.

Daarom is dit hoogfeest geen museumstuk uit het verleden. Het is een uitnodiging voor vandaag. Het Heilig Hart van Jezus klopt voor ons, voor de wereld, voor mensen die zoeken, twijfelen, verlangen en opnieuw willen beginnen. En wie dat ontdekt, kan zomaar denken: bij die liefde wil ik horen.