Te Communie gaan (deel 44)
Op weg naar het altaar
Na al het luisteren, bidden en zingen in de Mis komt er een moment waarop wij letterlijk in beweging komen: wij gaan naar voren om de heilige Communie te ontvangen. Dat lijkt misschien eenvoudig, bijna vanzelfsprekend, maar eigenlijk gebeurt hier iets ongelooflijk groots, want wij gaan niet zomaar iets ontvangen, wij gaan Christus zelf ontmoeten.
Wanneer de rij langzaam naar voren komt en wij dichter bij het altaar komen, gebeurt er meer dan alleen een uiterlijke beweging. Ook innerlijk mogen wij ons openen voor Jezus, die zichzelf aan ons geeft als voedsel voor onze ziel.
Geen gewoon brood
De Hostie lijkt eenvoudig: klein, wit, stil. Maar volgens het geloof van de Kerk is dit werkelijk het Lichaam van Christus. Dat betekent dat Jezus zelf naar ons toe komt, niet alleen symbolisch of in gedachten, maar echt en werkelijk aanwezig.
Dat maakt de Communie iets heel bijzonders. Want hoe vaak gebeurt het dat God zichzelf aan mensen geeft? En toch gebeurt dat hier, midden in de Mis, midden in ons gewone leven.
Knielen als teken van liefde
Wanneer mensen knielen aan de Communiebank, lijkt dat misschien ouderwets voor sommige mensen, maar eigenlijk is het iets heel moois. Wij knielen niet uit angst, maar uit eerbied en liefde. Net zoals iemand stil kan worden bij iets heel kostbaars, zo knielen wij voor Christus die naar ons toe komt.
En tegelijk is het prachtig dat jongeren en ouderen daar samen knielen, naast elkaar, omdat wij allemaal hetzelfde nodig hebben: Gods liefde, Gods vergeving, Gods aanwezigheid.
Ontvangen als een geschenk
Bij de Communie pakken wij Jezus niet zelf, maar ontvangen wij Hem. Dat is belangrijk, want geloof begint niet bij wat wij presteren, maar bij wat God geeft. De priester zegt: “Het Lichaam van Christus”, en wij antwoorden: “Amen”, wat betekent: “Ja, dat geloof ik.”
Dat kleine woordje is eigenlijk een persoonlijke geloofsbelijdenis. Wij zeggen daarmee niet alleen dat wij geloven dat Christus aanwezig is, maar ook dat wij Hem willen toelaten in ons leven.
Jezus wil dichtbij zijn
Voor ons als jongeren en jongvolwassenen kan de Communie soms iets vertrouwds worden, iets dat we gewend zijn. Maar als we echt beseffen wat hier gebeurt, verandert alles. Want de God die hemel en aarde heeft geschapen, wil zo dichtbij ons komen dat Hij zichzelf aan ons geeft als voedsel.
Dat betekent ook dat wij nooit alleen hoeven te zijn. Christus gaat met ons mee, ook buiten de kerk, naar school, studie, werk, vrienden en familie.
Een moment van stilte
Na de Communie wordt het vaak stiller in de kerk. Dat is niet zomaar stilte om de stilte, maar een moment om te beseffen: Jezus is nu bij ons gekomen. Misschien is dat wel één van de mooiste momenten van de hele Mis, omdat er dan niets meer hoeft. Geen grote woorden, geen uitleg, alleen die stille ontmoeting tussen Christus en ons hart.
Leven vanuit de Communie
De Communie eindigt niet wanneer wij teruglopen naar onze plaats. Eigenlijk begint daar juist iets nieuws. Want als wij Christus ontvangen, worden wij ook uitgenodigd om meer op Hem te gaan lijken: mensen van liefde, geduld, vergeving en trouw.
Dan wordt de Communie niet alleen een moment in de kerk, maar een kracht die ons hele leven kan veranderen.