De anamnese op het einde van de consecratie (deel 36)
Als we naar de heilige Mis gaan, horen we op een bepaald moment bijzondere woorden: “Zijn dood en verrijzenis indachtig.”
Misschien glijden die woorden soms een beetje langs ons heen. Toch zit hier iets heel krachtigs in. Deze woorden horen bij een belangrijk moment in de Mis: de anamnese. Dat klinkt misschien ingewikkeld, maar het betekent eigenlijk iets heel moois.
Wat betekent “anamnese”?
Het woord anamnese komt uit het Grieks en betekent letterlijk: herinnering of gedachtenis. Maar in de Bijbel en in de liturgie betekent het meer dan alleen terugdenken aan iets uit het verleden.
Wanneer wij in de Mis zeggen:
“Zijn dood en verrijzenis indachtig,”
dan doen we eigenlijk iets heel bijzonders.
We herinneren ons niet alleen wat Jezus ooit gedaan heeft. We maken het als het ware opnieuw aanwezig. Het offer van Jezus aan het kruis en zijn verrijzenis uit de dood staan ineens midden in ons leven van vandaag.
Het is alsof de hemel even open gaat en wij opnieuw bij dat grote mysterie mogen staan.
Het hart van ons geloof
Tijdens de Eucharistie heeft de priester net het brood en de wijn geconsacreerd. Volgens ons katholiek geloof is Jezus dan werkelijk aanwezig: zijn Lichaam en zijn Bloed.
Daarna spreken we samen die woorden van de anamnese uit. Daarmee zeggen we eigenlijk drie dingen tegelijk:
1. We kijken terug
Jezus is voor ons gestorven aan het kruis.
2. We geloven in het wonder van Pasen
Jezus is opgestaan uit de dood en leeft.
3. We kijken vooruit
We verwachten dat Hij ooit zal terugkomen in heerlijkheid.
Het is dus verleden, heden en toekomst in één moment.
Waarom is dit zo belangrijk?
Voor veel mensen lijkt het christelijk geloof soms alleen maar iets van vroeger. Iets uit de tijd van de Bijbel.
Maar de anamnese zegt precies het tegenovergestelde:
wat Jezus gedaan heeft, leeft vandaag nog.
Zijn liefde aan het kruis is niet alleen geschiedenis. Het is een kracht die ook vandaag mensen kan veranderen, vergeven en nieuw leven geven.
Als wij in de Mis zeggen:
“Zijn dood en verrijzenis indachtig,”
dan zeggen we eigenlijk:
Heer, wat U toen gedaan hebt, dat raakt ook ons leven nu.
Wat betekent dit voor ons?
Voor tieners en twintigers kan het geloof soms ver weg voelen. School, studie, vrienden, werk, sociale media – het leven is druk en vol.
Maar de Eucharistie laat zien dat God heel dichtbij wil zijn.
Elke Mis zegt eigenlijk:
God heeft ons niet vergeten.
Hij blijft ons zoeken.
Hij blijft zijn leven met ons delen.
En juist daarom is die korte zin zo krachtig. Want wanneer we die woorden uitspreken, staan we niet alleen in een kerkgebouw. We staan verbonden met Jezus zelf – met zijn kruis, zijn verrijzenis en de hoop op een toekomst bij God.
Een moment om even stil te staan
De volgende keer dat je in de Mis bent en de woorden hoort: “Zijn dood en verrijzenis indachtig,” probeer dan even bewust te luisteren.
Denk eraan dat het gaat over de grootste liefde die ooit aan de wereld is gegeven. Een liefde die sterker is dan lijden, sterker dan zonde en zelfs sterker dan de dood.
En misschien ontdek je dan dat de Mis niet alleen een ritueel is, maar een ontmoeting met de levende Christus.
En dat verandert alles.