Preek op 15-11-2026, 33e zondag door het jaar A, pastoor Frank Domen

Preek op 15-11-2026, 33e zondag door het jaar A, pastoor Frank Domen

Openingswoord

Broeders en zusters, van harte welkom in deze heilige Mis.

Waar kijken wij met vreugde op terug als wij aan de afgelopen week denken? Misschien aan een maaltijd waarbij wij nog lang aan tafel bleven, omdat het zo gezellig was. Misschien was het een moeilijke week en zijn wij dankbaar voor degene, die dat merkte en even bij ons kwam zitten. In vreugde en verdriet omringt God ons met zijn liefde.

In het boek Spreuken, de eerste lezing van vandaag, ontmoeten wij een vrouw, die met plezier wol en linnen bewerkt. Haar handen weten van aanpakken. En zodra zij iemand ziet, die iets tekortkomt, gaan diezelfde handen open om te delen.

Wij vragen God om de kracht om Hem zo te dienen, met aandacht voor de mensen, die Hij ons toevertrouwt.

Soms zijn wij echter zo met onszelf bezig, dat wij aan een ander voorbijgaan.

Vragen wij de Heer om vergeving en bidden wij samen de schuldbelijdenis.

Openingsgebed

Laat ons bidden. Eeuwige en almachtige God, de liefde waarmee Gij ons omringt, geeft aan de blijde en droeve dagen hun volle zin. Alles wat wij van de morgen tot de avond doen, nodigt ons uit met veel vertrouwen naar U op te zien. Geef ons de kracht U trouw te dienen, zodat wij zonder vrees eens mogen getuigen, dat wij alles behartigd hebben wat Gij ons hebt toevertrouwd. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon… Amen.

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek – Kinderen van het licht

Het wordt al dag

Broeders en zusters, midden in de nacht kan een zorg ons uren wakker houden. In gedachten voeren wij een gesprek met iemand, die er helemaal niet is, en als wij alles hebben gezegd, beginnen wij weer van voren af aan.

Dan wordt het langzaam licht, wij horen de eerste vogels en ineens weten wij wat ons te doen staat. Vandaag kunnen wij naar die ander toe gaan en vragen hoe hij het heeft bedoeld.

Paulus schrijft in de tweede lezing over de dag waarop de Heer komt. Wanneer dat zal zijn, weet hij niet. Wat hij wel weet, zegt hij ook tegen ons. ‘Gij zijt allen kinderen van het licht en kinderen van de dag.’

Let op dat woordje ‘allen’. Paulus schrijft ook aan wie slecht geslapen heeft en met een bezwaard hart aan de dag begint. Sinds ons doopsel behoren wij Christus toe, en waar Hij is, begint het al te dagen.

Wakker genoeg om iets te zien

‘Laten wij dan ook niet slapen’, zegt Paulus. Wij kunnen klaarwakker zijn en toch nauwelijks merken wat er om ons heen gebeurt. Waken begint ermee, dat wij God vragen onze ogen te openen voor iemand aan wie wij anders voorbij zouden gaan.

Stel, wij repeteren met een koor of doen iets met een andere groep. Een nieuw koorlid valt telkens te laat in en wij zingen onze eigen partij wat harder om alles bij elkaar te houden. Bij het omslaan van het blad zien wij, dat de ander nog op de vorige bladzijde zoekt. Even de goede regel aanwijzen en samen ademhalen is genoeg. Horen wij hoe mooi het klinkt als die stem erbij komt? Zo kan ons gebed van vanmorgen, ‘Heer, open vandaag mijn ogen’, uren later een antwoord krijgen, midden in een lied.

Bij Jezus komen wij op adem

Jezus dankt zijn Vader, omdat Hij aan kleinen heeft geopenbaard wat voor wijzen en verstandigen verborgen bleef. Klein zijn heeft iets van de vrijheid waarmee een kind midden in een gesprek kan zeggen, dat het iets niet begrijpt, en dan vol belangstelling naar het antwoord luistert. Zo mogen wij naar Jezus luisteren. Wat zou Hij ons nog graag laten ontdekken over zijn Vader?

Jezus zegt, dat wij bij Hem rust zullen vinden voor onze ziel. Misschien verlangen wij daar wel meer naar dan wij gewoonlijk laten merken. Wat kost het soms een onnodige energie om in gedachten alvast de zorgen van morgen te dragen. Straks bij de heilige Communie mogen wij onze handen openen voor de Heer, die deze dag met ons wil delen. Wij kunnen Hem vertellen wat ons bezighoudt en dan even stil blijven, in het vertrouwen, dat Hij graag bij ons is. Wie bij Jezus op adem komt, krijgt weer oog voor het goede dat vandaag binnen zijn bereik ligt.

De vreugde van onze Heer

In de gelijkenis in het evangelie vertrouwt de heer zijn bezit toe aan drie dienaren. Hij laat hun de vrijheid om zelf te bedenken wat zij ermee doen. Twee durven die verantwoordelijkheid aan. Wanneer de heer terugkomt, krijgt degene, die twee talenten heeft verdiend dezelfde hartelijke uitnodiging als degene, die er vijf heeft verdiend. ‘Ga binnen in de vreugde van uw heer.’

De derde dienaar vertelt eerlijk waarom hij zijn talent heeft begraven. Hij was bang voor zijn heer. Wat jammer dat die angst al die tijd het laatste woord heeft gehad.

Toen ons kabinet afgelopen dagen bijna viel, mochten wij meer verwachten van de mensen aan wie het bestuur van ons land is toevertrouwd. Ook zij hebben talenten gekregen. Wat zou het onze politiek goeddoen als ook zij zich laten leiden door het woord van God. Jezus vraagt ons onze naaste lief te hebben. Voor wie regeert, kan dat betekenen, dat je een goed voorstel van een ander steunt, ook als je eigen partij daar weinig eer mee behaalt. Wie zo belangeloos zijn talenten gebruikt, dient ook de mensen, die nooit op hem zullen stemmen.

En wij? Wat heeft de Heer ons toevertrouwd waar wij zelf plezier in hebben en waarmee wij een ander van dienst kunnen zijn? Het loont de moeite om daar deze week eens rustig bij stil te staan.

Broeders en zusters, de Heer die eens zal komen, nodigt ons vandaag al aan zijn tafel. Wij kennen zijn stem, ontvangen zijn liefde en mogen met Hem meewerken, ieder met de gaven, die wij hebben gekregen. Hoe goed is het om zo te mogen leven, als kinderen van het licht, met uitzicht op de dag waarop wij Hem van aangezicht tot aangezicht zullen zien. Amen.