God komt ons tegemoet (inleiding)

Misschien ga je al jaren naar de kerk. Je kent de woorden, weet wanneer je moet staan, zitten of knielen en je herkent de verschillende gebeden. Maar heb je je ooit afgevraagd: wat gebeurt hier eigenlijk? Waarom vieren wij de heilige Mis?

In de komende artikelen gaan we stap voor stap door de Mis heen. Van het luiden van de kerkklokken en het kruisje met wijwater bij binnenkomst tot de zegen en de wegzending aan het einde. Want bijna ieder woord en ieder gebaar heeft een betekenis. En hoe beter je die betekenis leert kennen, hoe meer je kunt ontdekken hoe rijk de Mis eigenlijk is.

Meer dan een kerkdienst

De heilige Mis is niet zomaar een bijeenkomst van mensen die hetzelfde geloven. Natuurlijk komen we als gemeenschap bij elkaar, luisteren we naar de Bijbel, zingen en bidden we samen. Maar er gebeurt méér.

Christus zelf is aanwezig.

Hij spreekt tot ons in de lezingen en vooral in het Evangelie. Hij is aanwezig in de gemeenschap die in zijn Naam bijeenkomt. En op een heel bijzondere manier komt Hij tot ons in de Eucharistie: onder de gedaanten van brood en wijn ontvangen wij werkelijk zijn Lichaam en Bloed.

Daarom staat niet de priester, het koor of zelfs de gemeenschap centraal. Jezus Christus staat centraal.

Een ontmoeting met God

Je kunt tijdens de Mis gemakkelijk afgeleid raken. Misschien denk je aan school, studie, werk, vrienden of wat je later die dag gaat doen. Toch zegt God als het ware iedere keer wanneer je de kerk binnenkomt: Kom. Ik wil jou ontmoeten.

We komen daarom niet alleen naar de Mis om iets te doen, maar vooral om ons voor God te openen.

We luisteren naar zijn Woord. We vragen vergeving. We danken en aanbidden Hem. We leggen ons leven als het ware op het altaar: onze vreugde, zorgen, fouten, verlangens en plannen. En uiteindelijk ontvangen we Christus zelf in de heilige Communie.

De Mis gaat dus niet alleen over God. In de Mis ontmoeten wij God.

Het offer van Jezus

In het hart van iedere Mis staan het Laatste Avondmaal en het kruis van Christus. Jezus zei tegen zijn apostelen: “Doet dit tot een gedachtenis aan Mij.”

Daarom viert de Kerk de Eucharistie al bijna tweeduizend jaar.

Wij kruisigen Jezus natuurlijk niet opnieuw. Zijn offer op Golgota was eens en voorgoed. Maar in iedere Eucharistie wordt dat ene offer van Christus sacramenteel tegenwoordig gesteld. Dezelfde Jezus die zichzelf uit liefde aan het kruis gaf, geeft zichzelf aan ons.

Dat maakt de Mis zo heilig.

Niet kijken, maar meevieren

Daarom zijn wij tijdens de Mis geen publiek. De priester “doet” de Mis niet terwijl wij toekijken. Wij vieren mee.

Wanneer wij antwoorden, zingen, luisteren, knielen en bidden, mogen wij dat bewust doen. Ons lichaam doet mee, maar vooral ons hart.

En ook wanneer je weinig voelt, kan je gebed echt zijn. Geloof hangt niet af van een mooi gevoel. Soms begint geloof eenvoudig met de woorden: Heer, hier ben ik. Help mij om U te ontmoeten.

Een ontdekkingstocht

In de volgende vijftig artikelen gaan we daarom de Mis langzaam ontdekken. Waarom maken we een kruisteken? Waarom staan, zitten en knielen we? Waarom wierook? Waarom brood en wijn? Wat gebeurt er bij de consecratie? Waarom zeggen we “Amen” bij de Communie?

Misschien ontdek je dingen waarvan je nooit wist waarom we ze deden.

Want achter al die woorden, gebaren en rituelen zit uiteindelijk één grote werkelijkheid:

God wacht op ons. Christus geeft zichzelf aan ons. En wij worden uitgenodigd om Hem met heel ons hart te ontmoeten.