Preek op 19-07-2026, 16e zondag door het jaar A, pastoor Frank Domen

Preek op 19-07-2026, 16e zondag door het jaar A, pastoor Frank Domen

Openingswoord

Van harte welkom allemaal in deze heilige Mis.

Wij komen samen voor het aanschijn van God, die met wijsheid en goedheid naar ons omziet. Hij kent ons leven, vragen en zwakheden. Toch verliest Hij niet zijn geduld met ons. Hij geeft ons telkens weer de tijd om te groeien, ons te bekeren en dichter bij Hem te komen. Dat is het thema van vandaag.

God gebruikt zijn macht niet om mensen klein te maken. Hij oordeelt met gematigdheid, spaart ons en bestuurt ons met zorg. Daarom mogen wij Hem vragen ons te bevrijden van kleinmoedigheid. Wij hoeven niet moedeloos te worden over onszelf, over anderen of over Kerk en de wereld. God blijft werken, ook wanneer wij nu nog weinig verandering zien. Hij leert ons geduldig en menslievend te zijn, zonder het goede op te geven.

In dat vertrouwen mogen wij deze Mis vieren en ons hart voor Hem openen. Laten wij dan eerst erkennen waar wij tekortgeschoten zijn en samen de schuldbelijdenis bidden.

Openingsgebed

Laat ons bidden. Heer God, uw wijsheid en goedheid, en uw mateloos geduld gaan alle begrip te boven. Wij bidden U: bevrijd ons van kleinmoedigheid, geef ons geduld met onszelf en met elkaar in het geloof en het vertrouwen dat Gij alles ten goede leidt. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon …

Peuter-, Kinder- en TienerWoordDienst

Preek – Het goede krijgt het laatste woord

Een akker met goed zaad

Beste medegelovigen, vandaag vergelijkt Jezus de wereld met een akker waarop goed zaad is gezaaid. Toch groeit er ook onkruid tussen de tarwe. Zo ziet onze wereld eruit: wij zien liefde en trouw, maar ook oorlog, bedrog en verharding. Soms lijkt het kwaad zelfs sneller te groeien dan het goede.

Dan kan de vraag in ons opkomen: waar blijft God? Waarom grijpt Hij niet in? Jezus geeft echter geen gemakkelijk antwoord, maar Hij doet wel een belofte: de akker blijft niet voor altijd zoals hij nu is. De tijd om te oogsten komt eraan. Het kwaad krijgt niet eindeloos de ruimte en onrecht wordt niet vergeten. God zal alles aan het licht brengen, het kwade verwijderen en het goede bewaren.

God ziet wat verborgen blijft

In de Kerk en in de wereld gebeurt er veel goeds, vaak zonder dat het door anderen wordt gezien, zonder dat er alom waardering voor wordt uitgesproken. Een mantelzorger zet zich al maanden in voor een zieke partner en raakt daar soms helemaal uitgeput van. Niemand ziet hoeveel geduld, gebed en liefde daarin liggen, maar God weet het. Hij vergeet geen enkel gebaar dat uit liefde wordt gedaan.

Zo leefde ook de heilige Charbel Makhlouf, wiens feest wij komende vrijdag vieren. Deze Libanese monnik en kluizenaar koos voor een verborgen leven van gebed, stilte, eenvoud en boete. Hij zocht geen roem en wilde niet opvallen, maar gaf zich geheel aan God, vooral in de viering en aanbidding van de Eucharistie. Voor de wereld leek zijn leven misschien klein en onbetekenend, maar in Gods ogen droeg het rijke vrucht. Na zijn dood vonden talloze mensen door zijn voorspraak troost en genezing. Voor onze Arabische medeparochianen is hij een geliefde heilige. Charbel laat ons zien, dat het goede vaak in stilte groeit, maar door God nooit wordt vergeten.

Ook het tegenovergestelde blijft niet verborgen. Wie liegt, anderen beschadigt of bewust onrecht doet, kan misschien lang de indruk hebben, dat hij ermee wegkomt. Toch zegt Jezus, dat er een oordeel komt. Dat is geen donkere bedreiging voor mensen, die eerlijk proberen te leven. Het is juist een bron van hoop, want slachtoffers worden niet vergeten, waarheid is uiteindelijk sterker dan leugen en God zal recht doen.

De rechtvaardigen zullen schitteren

Jezus zegt, dat de rechtvaardigen in het Koninkrijk van hun hemelse Vader zullen schitteren als de zon. Daarmee belooft Hij, dat een leven in geloof, trouw en liefde niet verloren gaat. Misschien zien wij nu nog niet zo heel veel resultaat van onze inzet, lijkt een gebed onbeantwoord, een verzoenende stap tevergeefs of een offer onopgemerkt. Toch zal het op Gods tijd in zijn handen vrucht dragen.

Een jongere, die weigert mee te doen wanneer een klasgenoot wordt uitgelachen, kan op dat moment alleen komen te staan. Toch kiest hij bewust voor het goede en zo geeft hij ruimte aan Gods Koninkrijk. Zulke keuzes lijken klein, maar zij zijn als een mosterdzaadje. God kan eruit laten groeien wat wij zelf nu nog niet kunnen zien.

Niet zelf het onkruid uittrekken

De knechten willen het onkruid meteen verwijderen, maar de heer van de akker houdt hen tegen. Hij weet, dat zij anders ook de tarwe zullen mee uittrekken. Daarmee waarschuwt Jezus Christus ons voor haastige oordelen. Wij zien nooit het hele hart van een ander en wij kennen niet alle wegen waarlangs God iemand alsnog kan bereiken.

Dat betekent niet, dat wij het kwaad maar moeten laten gebeuren. Onrecht mag benoemd worden en wie bescherming nodig heeft, moet beschermd worden. Maar wij hoeven niet te doen alsof wij de uiteindelijke rechters zijn. God is geduldig, omdat Hij mensen nog de tijd geeft om tot inkeer te komen. Zijn geduld is geen zwakte, maar een kracht, een verdraagzaamheid, die redding mogelijk maakt.

De Geest helpt ons volhouden

Paulus zegt, dat de heilige Geest onze zwakheid te hulp komt. Soms weten wij niet meer wat en hoe wij moeten bidden. Er zijn zorgen waarvoor wij geen woorden vinden en situaties waarin wij niet weten wat goed is. Soms raken wij daarbij radeloos of moedeloos. Dan hoeven wij niet te denken, dat ons gebed mislukt. De heilige Geest bidt in ons, zelfs wanneer wij in Gods heilige tegenwoordigheid alleen maar zuchten.

Dat geeft rust en moed. Wij hoeven niet zelf heel de wereld te redden en hoeven ook niet uit eigen kracht het goede overeind te houden. Wij mogen bidden, werken en volhouden, terwijl God zelf zijn werk voltooit. Hij vraagt ons niet om alles op te lossen, maar wel om goed zaad te zijn op de plaats waar wij leven.

Leven vanuit de komende oogst

Als wij geloven, dat God het laatste woord heeft, kunnen wij anders kijken naar de dag van vandaag. Wij hoeven niet verbitterd te raken wanneer het slechte nieuws zich opstapelt, niet moedeloos te worden als de Kerk zwak lijkt of het geloof minder vanzelfsprekend wordt. Het Koninkrijk groeit vaak stil, zoals gist in het deeg werkt.

Elke keer dat wij vergeven, trouw blijven, eerlijk spreken, iemand opzoeken, die alleen is of blijven bidden, terwijl wij nog niets zien veranderen, kiezen wij voor het zaad van Gods Koninkrijk. Het goede, dat uit God voortkomt, zal niet verstikken. Christus zal het bewaren, zuiveren en ooit tot voltooiing brengen.

Broeders en zusters, wij mogen leven met vertrouwen. Het kwaad maakt lawaai, maar het heeft geen toekomst. De toekomst behoort aan God. Hij zal het onrecht overwinnen, het goede belonen en zijn kinderen laten schitteren als de zon. Wie zich aan Jezus Christus toevertrouwt, mag nu al leven vanuit die komende oogst. Amen.