Jaar C, Palmzondag

Palmzondag (Inleiding)

Palmzondag is de eerste dag van de Goede Week. Van de veertigdagentijd stappen wij over naar de lijdenstijd, of beter gezegd: de lijdens- en opstandingstijd. Want zoals iedere andere viering in deze heilige week, Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Pasen zelf, beklemtoont ook reeds deze palmzondagliturgie de twee facetten van het ene paalmysterie: verheffing en vernedering, levenseinde en oneindig leven, lijden en verrijzenis.

Het kruis staat centraal, niet als het gruwelteken van de dood, maar als de boom des levens, onze hoop en onze redding. Aan zijn leerlingen zal de Verrezene verschijnen met de vijf kruiswonden als onuitwisbare tekenen.

In het tweede deel van de viering van vandaag zet het lijdensverhaal de toon. In het eerste deel gedenken wij vol vreugde Jezus’ blijde intocht in Jeruzalem.

De groene palmtakken die wij in de hand houden: sinds mensenheugenis zijn het de huldetekenen voor de overwinnaar van de oorlog of de sportieve tweekamp, voor de koning die op bezoek komt.

In het evangelieverhaal van de intocht dragen de kinderen der joden deze mee om te zingen: gezegend die komt in de naam van de Heer; hosanna in den hoge.

Lucas, in deze C-cyclus de verteller van dienst, zou Lucas niet zijn, als hij geen eigen accent zou leggen. In plaats van ‘hosanna in den hoge’ staat bij hem: vrede in de hemel en eer in den hoge. Het woord ‘hosanna’ is vervangen door twee andere heel bekende Bijbelse woorden: vrede en eer, gloria et pax. Daarmee herneemt Lucas twee trefwoorden uit zijn kerstverhaal, uit het lied van de engelen, de kerstwensen van het hemelkoor aan de Pasgeborene van Bethlehem. Vandaag klinken ze als de bevestiging dat in het leven van de Mensenzoon — van Bethlehem naar Jeruzalem toe — de wens van Kerstmis realiteit van Pasen is geworden.

Met Kerstmis zingen wij: ‘Gloria in excelsis et in terra pax.’ Nu: ‘Gloria in excelsis et in coelo pax.’ Want nu is de tijd volbracht. Nu is het uur gekomen. Nu is het hemelse feest helemaal op aarde neergedaald. Op aarde als in de hemel. In de hemel zoals op aarde. Gezegend zij de koning van de vrede die uit den hoge is neergedaald en is aangekomen in zijn stad.

Hoe schril is dan de tegenstelling met de realiteit van vandaag! Nooit of nergens leek de kloof tussen hemel en aarde zo groot als in het Jeruzalem van onze dagen.

Aan ons de gelovige taak en het vreugdevolle voorrecht om die hemelsbrede kloof te dichten, vandaag en in de komende dagen van deze Goede Week met de gedachtenisvieringen van Jezus’ lijden, sterven en verrijzen.

Laten wij daarom samen met de Heer Jezus de koninklijke weg van de vrede gaan, de weg van het leven ten einde toe.

Hij heeft geleden onder Pontius Pilatus. Hij is gekruisigd, gestorven en begraven. Hij is op de derde dag verrezen uit de doden.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x