Jaar B, Paasnacht

Paasnacht

‘Zoals het licht ons verblijdt in de nacht, zo is Jezus onze vreugde. Hij is een licht voor onze ogen. Hij is een feest voor ons hart.’ Want, zo zingt de paashymne verder: in deze nacht is Hij voor ons verrezen; in deze nacht zingen wij Halleluia!

De paasvreugde zou Bijbels-liturgisch haar climax moeten bereiken in de lezing van het paasevangelie. vanzelfsprekend wordt het verhaal van Marcus, dat dit jaar in de paaswake aan de beurt is, opgenomen in de algehele tonaliteit van blijdschap. Maar wie het goed leest of beluistert, moet in deze tekst toch veeleer getroffen worden door de blijvende ondertoon van angst en dood.

Het lichaam van de Gekruisigde ligt sinds eergisteren in het graf, het werd niet eens gebalsemd. Maria Magdalena en haar gezellinnen die de Heer trouw gevolgd waren om voor Hem te zorgen, zijn verhinderd geweest om hun meester die laatste eer te bewijzen: verhinderd door hun angst, verhinderd door de hardheid van de passie, daarna door de rust van de sabbat.

Nu willen zij in de vroege ochtend en in het geheim naar het graf om het lichaam te verzorgen. Hun angst en kommer vergezellen hen: hun wacht nog de grote steen voor de ingang, die zij wel niet zullen wegkrijgen.

Zo zijn de feiten, zo is hét feit: Hij is dood, dood en nog eens dood. Erger kan het niet. Of toch?… Als zij zien dat de steen er niet meer is; als daar tot hun ontsteltenis een onwezenlijke schim zit om hun mee te delen dat zelfs de dode er niet meer is. Dat is het einde van alle menselijke zekerheid.

Bij de droefheid om het sterven, bij de ontgoocheling en de mislukking, bij de wanhoop om de vernietiging van al hun prille hoop en geloof voegt zich nog de leegte van de afwezigheid. Leegte die Jezus nu nog in zijn kerk nalaat; afwezigheid die onze wereld en onze tijd nog aanvoelen als de bittere nasmaak van het kruis.

De vrouwen vluchtten weg van het graf, want schrik en ontsteltenis hadden hen overweldigd. En uit pure vrees durfden zij het vooralsnog aan niemand te vertellen. Wie kan dan van paasvreugde spreken?

Tenzij een stem, geen stem van mensen maar een stem uit de hemel, die uitroept – voor het allereerst – wat de kerk sindsdien niet ophoudt te herhalen, totdat Hij komt: Hij is verrezen!

Dat is het andere feit. Zo staan de twee feiten hier naast elkaar: het ene, het menselijke, het biologische, het psychologische, het wetenschappelijke feit dat de Gekruisigde dood is, Hij niet meer leeft;

en het andere, het hemelse, het goddelijke feit, dat het menselijke zodanig overstijgt dat het op zijn beurt nieuwe angst en ontsteltenis teweegbrengt: Hij is verrezen, de Gekruisigde, Hij leeft. Angst en ontsteltenis voor het gebeuren van de dood. Maar nog grotere angst en dieper ontzag voor het geheim van het leven-over-de-dood-heen.

Het grote mysterie dat wij Pasen noemen, is dat met het kruis van Jezus het tijd en ruimte overstijgende goddelijke feit voorgoed is binnengetreden in de geschiedenis van mensen; dat met het kruis van Jezus de levende God voorgoed de dood van mensen overwint.

Ondertussen blijven angst en lijden de harten van de mensen tekenen en beklemmen. Het blijven realiteiten van het leven, even reëel als de talloze graven van mensen en de talloze kruisen die mensen, die wij voor elkaar oprichten.

Om dit te dragen, om daarvan te worden verlost, om werkelijk verrijzenis te ervaren moeten wij van het graf weg-trekken naar Galilea toe.

Galilea, dat is de plaats waar de Levende te vinden is: de plaats waar ons dagelijks leven zich afspeelt.
Wij, met elkaar en met onze zusters en broeders, de mensen ons gegeven en toevertrouwd: die ons zoveel verrijzenisvreugde te schenken hebben, aan wie wij zoveel paashoodschap te melden hebben.
Laten wij er dankbaar voor zijn dat met Pasen in de kleine kring van feestvierende gelovigen, angst kan omslaan in vertrouwen, ontsteltenis in vreugde, stilte en zwijgen in lofzang en belijdenis.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x