De heilige Mis – uitgelegd voor jongeren en ouderen – deel 45: “Gesterkt door deze hemelse gaven” – dankzegging na de Communie

De heilige Mis – uitgelegd voor jongeren en ouderen – deel 45: “Gesterkt door deze hemelse gaven” – dankzegging na de Communie

Een kostbaar stil moment

Na de Communie ontstaat er in de Mis vaak een stille ruimte, waarin we niet meteen iets hoeven te doen of te zeggen, want Christus is tot ons gekomen en juist daarom past eerst dankbaarheid. We hebben niet zomaar iets ontvangen, maar Hemzelf, zijn liefde, zijn aanwezigheid, zijn leven, en daarom is dit moment na de Communie geen pauze, maar een kostbare tijd om bij Hem te blijven.

Dankzegging is antwoord geven

Dankzegging betekent dat we antwoord geven op wat God ons heeft geschonken, niet met grote woorden of ingewikkelde gebeden, maar met een hart dat zegt: “Heer, dank U dat U bij mij wilt zijn.” Soms kunnen we veel zeggen, soms bijna niets, maar dat hoeft ook niet, want echte dankbaarheid begint vaak met stil worden en beseffen dat God ons dichterbij is gekomen dan wij ooit uit onszelf zouden durven vragen.

Gesterkt door hemelse gaven

In het gebed na de Communie horen we vaak woorden als: “Gesterkt door deze hemelse gaven…”. Daarmee bedoelt de Kerk dat de Communie ons niet alleen troost geeft voor dat ene moment, maar ons werkelijk sterkt voor het leven dat verdergaat. Zoals eten ons lichaam kracht geeft, zo wil Christus in de Eucharistie onze ziel versterken, zodat we kunnen liefhebben, volhouden, vergeven en opnieuw beginnen.

Niet meteen doorrennen

Wij leven in een wereld waarin alles snel moet: berichtjes beantwoorden, afspraken halen, doorgaan naar het volgende. Juist daarom is dit moment na de Communie zo belangrijk, want het leert ons om niet meteen door te rennen, maar te blijven bij wat heilig is. Als we Christus hebben ontvangen, is het goed om Hem niet direct te overschreeuwen met haast, maar Hem ruimte te geven in ons hart.

Bidden met je eigen woorden

Voor jongeren en jongvolwassenen hoeft dankzegging niet ingewikkeld te zijn. Je kunt gewoon in stilte zeggen wat er in je leeft: “Heer, dank U dat U bij mij bent,” of: “Help mij om deze week dichter bij U te blijven,” of: “Blijf bij mij, vooral waar ik zwak ben.” Zo wordt het moment na de Communie heel persoonlijk, niet zwaar of afstandelijk, maar echt en eenvoudig.

Samen stil voor God

Het is mooi als jongeren en ouderen in de kerkbanken zitten of knielen en ieder op zijn eigen manier dankt. De één sluit de ogen, de ander kijkt naar het altaar, weer een ander bidt met gevouwen handen. Uiterlijk ziet het misschien rustig uit, maar innerlijk kan er veel gebeuren, want God werkt vaak juist in de stilte.

Vanuit de Communie verder leven

Het gebed na de Communie sluit dit deel van de Mis af en vraagt dat wat wij ontvangen hebben vrucht mag dragen. De Eucharistie is niet bedoeld om in de kerk achter te blijven, maar om mee te gaan naar school, studie, werk, vriendschappen en thuis. Wie Christus ontvangen heeft, wordt uitgenodigd om ook iets van zijn liefde zichtbaar te maken.

Een stille kracht

Als we na de Communie bewust dankzeggen, wordt dit moment een bron van stille kracht, want wij gaan niet alleen verder met onze eigen energie, maar gesterkt door Hem die zichzelf aan ons heeft gegeven.