“Brood, gebroken voor het leven van de wereld”

Een klein gebaar met grote betekenis

Tijdens de Mis is er een moment dat gemakkelijk over het hoofd wordt gezien: de priester breekt de heilige Hostie en laat een klein stukje in de kelk vallen. Het lijkt een eenvoudig, bijna praktisch gebaar, maar juist hier wordt iets zichtbaar van de kern van ons geloof, want dit is de broodbreking en de vermenging, een teken dat teruggaat tot de eerste christenen en dat een diepe betekenis heeft voor ons leven.

Gebroken uit liefde

Wanneer de priester de Hostie breekt, zien wij iets wat ons kan raken als we er bewust naar kijken, want dit gebroken brood verwijst naar Jezus zelf, die zijn leven heeft gegeven voor ons, niet omdat het moest, maar uit liefde. Het breken is geen teken van verlies, maar van gave, van zichzelf helemaal geven, en dat betekent dat wij niet alleen kijken naar wat er gebeurt op het altaar, maar dat wij worden uitgenodigd om te ontdekken wat liefde werkelijk is: jezelf geven, ook als dat iets kost.

Eén lichaam, ook al zijn we met velen

Tegelijk is de broodbreking ook een teken van verbondenheid, want hoewel de Hostie wordt gebroken, blijft het één en hetzelfde Lichaam van Christus. Dat zegt iets over ons als gemeenschap: wij zijn met velen, verschillend in leeftijd, achtergrond en leven, en toch worden wij één in Christus. Het gebroken brood laat zien dat eenheid niet betekent dat alles hetzelfde is, maar dat wij verbonden zijn in Hem die zich voor ons heeft gegeven.

De vermenging – leven dat niet meer te scheiden is

Na de broodbreking legt de priester een klein stukje van de Hostie in de kelk met de wijn, en dat is de vermenging. Dit gebaar is misschien nog minder zichtbaar, maar het spreekt krachtig: het Lichaam en Bloed van Christus worden opnieuw samengebracht als teken van zijn levende aanwezigheid, want Jezus is niet dood gebleven, maar leeft. Wat gebroken was, wordt niet verloren, maar opgenomen in nieuw leven, en dat geeft hoop, ook voor ons eigen leven, waarin dingen soms gebroken lijken.

Wat dit met ons te maken heeft

Voor ons als jongeren en jongvolwassenen kan dit moment iets heel concreets betekenen, want ook wij kennen momenten van gebrokenheid, van twijfel, van moeite, en juist daar zegt dit gebaar iets: wat gebroken is, hoeft niet het einde te zijn. In Christus wordt het opgenomen, geheeld en tot nieuw leven gebracht, en dat betekent dat wij ons leven, met alles wat daarin speelt, niet hoeven weg te houden, maar mogen meebrengen naar Hem.

Voorbereiding op de Communie

De broodbreking en de vermenging bereiden ons voor op de Communie, want straks ontvangen wij datzelfde Lichaam van Christus, dat gebroken en gegeven is voor ons, en dat betekent dat wij niet alleen iets ontvangen, maar ook worden uitgenodigd om zelf meer en meer te worden zoals Hij: mensen die leven vanuit liefde, die durven delen, die verbonden zijn met anderen.

Kijk nog eens goed

Misschien helpt het om de volgende keer dat je de Mis meemaakt, juist op dit moment te letten, om niet alleen te kijken, maar ook innerlijk mee te doen, en misschien in je hart te zeggen: “Heer, neem ook mijn leven, ook wat gebroken is, en maak het nieuw.”

Dan wordt dit kleine gebaar geen detail meer, maar een moment van herkenning, van hoop en van uitnodiging, waarin wij ontdekken dat wij leven van Hem die zich voor ons heeft laten breken, opdat wij zouden leven.